Vraag: Jan, de fanclub is in augustus 2001 30 jaar geworden. Hoe is het toen begonnen?

Jan Flederus: Het is begonnen in de jaren 50. In 1959 woonde ik in Arnhem bij mijn ouders en kreeg een radio cadeau van mij oom. In die tijd was er vrijdag’s een Countrymuziek programma op de radio en het allerbeste bevielen mij de songs van Johnny Cash, Hank Snow en de Carter Family. Mijn eerste eigen LP heb ik pas in 1971 gekocht. Ik woonde toen in Lelystad en werkte in Dalfsen. Elke week reisde ik toen op en neer. Bij een tussenstop in Zwolle kocht ik toen de LP “The World of Johnny Cash”. De stem van Johnny Cash beviel mij van alle Country-zangers het beste, de stem gaf mij een warm gevoel. Mijn vader werkte toen bij het Nederlandse leger in Zeedorf (D). Daar was een winkel waar je LP’s voor zo’n tientje kon kopen. Daarom vroeg ik mijn vader alle leverbare LP’s van Johnny Cash te bestellen, de meeste waren van CBS. In september bracht hij toen 30 LP’s in een keer mee en dit was dan de basis voor mijn collectie.

Vraag: Waarom heb je toen (augustus 1971) de Fanclub opgericht?

Jan Flederus: Eén LP was voor mij niet voldoende. Op de achterkant waren vele andere covers afgebeeld en daarom heb ik CBS in Haarlem gebeld en gevraagd of er een biografie en een diskografie van Johnny Cash bestond en mogelijk wel een Fanclub. Het antwoord was nee. Toen vroeg ik om toestemming om een Fanclub op te richten en dat was akkoord. Zo is het ongeveer begonnen.

Vraag: Waar en wanneer heb jij Johnny Cash voor het eerst live gezien?

Jan Flederus: Dat was op 26 februari 1972 in Amsterdam. De avond ervoor was er een TV-Show ’Grand Gala du disque populaire’, waar aan het einde, om 01.00 uur ’s nachts Johnny Cash optrad. Dat was toen zijn 40ste verjaardag. Hij kreeg een taart cadeau die zo’n 1 meter hoog was. De volgende dag was er nog een concert in de RAI Amsterdam en op 27 februari nog een concert in het Congresgebouw te Amsterdam. Bij beide show’s was ik aanwezig.

Vraag: Waar en wanneer heb jij Johnny Cash persoonlijk mogen begroeten?

Jan Flederus: Dat was ongeveer in 1974 of 1975. Precies weet ik het niet meer en ook niet waar.

Vraag: In de loop der jaren heb jij hem dan regelmatig ontmoet?

Jan Flederus: Sinds het midden van de jaren 70 heb ik in Europa de meeste concerten bezocht, in het begin zelfs bijna allemaal. Pas in de jaren negentig werd het dan wat minder.

Vraag: Welke van de tournees heeft de grootste indruk op je gemaakt?

Jan Flederus: Ik denk de tournee van oktober-november 1981 in Engeland en Schotland met de opnames voor de Kerstshow Christmas in Scotland. In die tijd waren wij met z’n vieren twee weken met de Johnny Cash Show op stap. Eerst werden er tv opnames gemaakt in de dierentuin van Edinburg verder op een boot, in een kasteel en in een kerk. Daar ben ik zelf op tv te zien, zij het alleen van de achterkant. Op de boot kon men mijn tas zien, voor de rest moesten wij natuurlijk onder dek blijven. Wij hebben toen een boel beleefd en hadden een hele mooie tijd.

Vraag: Jij was ook 1984 in Montreux erbij?

Jan Flederus: Ja, in 1984 was ik gedurende een week in Montreux en daar hebben wij van alles mee gemaakt, zoals met Johnny en June gesproken en soms samen met hun gegeten. Natuurlijk hebben wij ook Willie, Waylon en Kris ontmoet.

Vraag: Heb je enig idee hoeveel concerten jij in al die jaren hebt gezien en naar welke landen jij ervoor bent gereisd:

Jan Flederus: Neen, hoeveel precies weet ik niet, maar het moeten er circa 150 geweest zijn want ik heb meer dan 100 entreekaarten en bij sommige concerten ben ik gewoon binnengelaten. Welke landen? Voornamelijk Duitsland en Engeland, natuurlijk alle concerten in Nederland maar ook enkele in Oostenrijk, Zwitserland en België.

Vraag: Heb je voor jezelf een concert wat je het mooist vond?

Jan Flederus: Het liefst denk ik terug aan de concerten in 1979 in Engeland. Dat was in de tijd van Gone Girl. Zeker alle concerten in de jaren 70, die duurden in de regel 3 uur en daar waren Mother Maybelle, Carl Perkings en de Statler Brothers nog bij. Later werden de concerten dan wat korter. Onvergetelijk was ook het concert in Böblingen in april 1981 met Carl Perkins en Jerry Lee Lewis als speciale gasten.

Vraag: Tijdens deze tournees heb je zeker veel leuke dingen mee gemaakt. Heb jij misschien een bijzonder verhaal van jou en Johnny Cash?

Jan Flederus: Ja, ik zou eerder zeggen een komisch verhaal, want bij Johnny was altijd wel iets komisch te beleven. Hij was altijd grappig. Bijvoorbeeld in Schotland 1981, wij zijn daar toen na opnames aan het Noordzeestrand met een bus naar een restaurant gereden. Ik bestelde toen kabeljauw, wat overigens zeer lekker was. Kort ervoor moest ik eerst nog naar de WC en daar kwam ik Johnny tegen en na “gedane zaken” gingen wij samen terug naar boven. Er waren daar 3 deuren en ik wist nog dat ik niet door de middelste deur kon gaan omdat direct achter deze deur een tafel stond. Johnny dacht er anders over en zei tegen mij dat ik er toch doorheen moest gaan. Hij “smeet” de deur open deze stootte tegen een tafel en daardoor viel een glas wijn om. Johnny duwde mij naar voren. Ik kon mijzelf toen niet anders helpen als in het engels te roepen: “He did it”, waarop iedereen aan tafel moest lachen.

Vraag: Is het alleen maar een gerucht of is het waar, dat je eens op de voeten van Johnny Cash wilde gaan zitten?

Jan Flederus: Nee, dat is geen gerucht. Het was toen in Münster 1978 of 1980. Johnny nodigde mij toen  backstage in zijn kleedruimte te komen en zoals je weet ben ik blind. Ik wilde toen op de stoel naast Johnny gaan zitten, maar ik had niet in de gaten dat Johnny Cash op die stoel zijn voeten had liggen. Dus ik ging bijna bovenop zijn voeten zitten. Tijdens een ander concert in Preston 1984, deelde iemand mij mee, dat Johnny mij backstage verwachtte. Ik werd toen door een iemand van de security begeleid en naar boven gebracht. Daar zat Johnny Cash, zonder schoenen en wederom de voeten op een stoel. Mijn wijlen vriendin, Anita Giller, die mij in die periode steeds vergezelde, vertelde mij later dat Johnny een groot gat in de sok had.

Vraag: Nadat jij Johnny meer dan 30 jaren gevolgd bent heb jij vast en zeker ook wel een lievelingssong of lievelings-LP?

Jan Flederus: Favoriete LP zou ik zeggen “Hello I’m Johnny Cash” en “Happiness is You”. De mooiste albums, voor mij, stammen uit de jaren 60 en het begin van de jaren 70. Lievelingssong zou ik zeggen “Far side banks of Jordan” en Sunday Morning coming down”. Ik persoonlijk houd het meest van de rustige en melodieuze stukken.

Vraag: Jij hebt de fanclub nu 30 jaar gerund en dat wordt zeker ook verklaart door jouw verzamelwoede. Jij hebt waarschijnlijk wereldwijd de grootste verzameling van Johnny Cash LP’s, single’s, CD’s, Posters, T-shirts, boeken, etc. Wat is er met de verzameling gebeurd?

Jan Flederus: Ja, ik had waarschijnlijk de grootste verzameling, circa 1000 LP’s, 600 single’s, 80 EP’s, 30 78-toeren LP’s, 100 verschillende posters, bijna alle boeken en songbooks en later natuurlijk ook CD’s. Aan het einde van de tachtiger jaren wilde Johnny Cash, zich net als vele andere Country-sterren, in Branson, Missouri vestigen. Tevens wilde hij naast een eigen theater ook een M useum oprichten zoals House of Cash in Hendersonville. Johnny’s manager Lou Robin vroeg mij toen of ik misschien mijn verzameling aan Johnny Cash zou willen verkopen. Dat wilde ik wel en wij hadden ook al een prijs bepaald toen het alles anders ging. De ondernemer die het theater zou bouwen ging failliet en benadeelde Johnny met vele miljoenen. Dus gingen alle plannen niet door en was het niet meer noodzakelijk mijn verzameling te kopen. Toen besloot ik de verzameling aan een bekende van mij in Engeland te verkopen omdat hij mij garandeerde de verzameling altijd compleet te houden. Met auto met aanhanger zijn wij toen 2 keer heen en weer gereden om alles over te brengen.

Vraag: Jij hebt al opgemerkt dat jij blind bent. Hoe heb jij al het Fanclub werk in al die jaren kunnen doen?

Jan Flederus: Ja, dat heb ik ook nooit helemaal begrijpen. Nee, even serieus: Een fanclub kun je niet alleen runnen tenzij je goed kan zien en een heleboel tijd hebt. In het begin, toen ik het nog alleen deed, was ik “alleen” slechtziende en het was allemaal nog niet zoveel werk. Het clubblad bestond toen uit alleen maar een blaadje. Later werden het 2 briefjes die dubbel gevouwen werden. Met A4 formaat zijn wij pas in 1981 begonnen. In al die jaren hebben veel mensen mij geholpen, eerst mij ex-vrouw Elvira In de tachtiger jaren waren het Anita Giller en later Carola die mij hielpen. In de jaren 90 waren het Frank Decker, Susan Koop en Antje Arndt. Tegenwoordig wordt ik ondersteunt door Frank, Kalli, Norbert en Alex en Lidia. Het clubblad, de verkoop, de ledenadministratie en het organiseren van Fanclubdagen kost bij elkaar zeer veel tijd. Per dag moet je gemiddeld op 2 uur rekenen.

Vraag: Hoe is, gedurende de jaren, de ledenontwikkeling?

Jan Flederus: Wisselend. Uiteraard begin je bij nul. Tot het einde van de jaren 70 hadden wij zo’n 200 leden, die bijna uitsluitend uit Nederland kwamen. In de jaren 80 kwamen er steeds meer Duitse leden bij. Vandaag de dag hebben wij zo’n 300 leden, waarvan de helft uit Duitsland komt. Een stuk of 80 komt uit Nederland en de rest is verdeeld over Europa en de rest van de wereld.

Vraag: Bij het Fanclub werk horen ook de jaarlijkse Fanclub-bijeenkomsten, zo’n 50 stuks in al die jaren. Zijn er bijeenkomsten bij, die je het meest zijn bijgebleven?

Jan Flederus: Ja, de bijeenkomst 1975 of 1976 in Rotterdam waar ongeveer 200 mensen aanwezig waren. Nog steeds proberen wij 2 fanclub-meetings per jaar te organiseren, één in Dalfsen en één elders, in het zuiden van Nederland of in Duitsland.

Vraag: Johnny Cash gaat al jaren niet meer op tour. Hoe heeft zich dat uitgewerkt op het Fanclubwerk?

Jan Flederus: Bij de club heeft dat voor geen verandering gezorgd. Sinds American Recordings 1994 zijn er veel nieuwe leden bijgekomen, waarvan de meeste helaas maar een jaar gebleven zijn. Het laatste concert dat ik bezocht was in april 1997 in Düsseldorf. Voor mij is Johnny Cash er nog steeds, hij maakt nog altijd muziek ook al gaat hij alles nu iets rustiger aan. Mijn gevoelens voor hem en zijn muziek zijn totaal niet veranderd. Ook al was tijdens sommige concerten niet alles perfect. Zijn persoonlijkheid was er en heeft mij altijd een warm gevoel gegeven. Johnny Cash was en blijft altijd een heel bijzonder mens.

Vraag: Dus jij denkt dat het Fanclubwerk nog jaren door gaat?

Jan Flederus: Ja, dat denk ik. Volgens mij zal het ledental in de toekomst eerder meer worden, dan minder. Er is veel muziek die na een bepaalde periode weer verdwijnt, maar de muziek van Johnny zal de mensen ook in de toekomst blijven boeien. En dan heb ik het nog niet eens over de talrijke, nog niet gepubliceerde LP- en tv-opnamen, bijvoorbeeld de ABC-shows uit de jaren 1969 tot 1971, waar ons nog op kunnen verheugen.

Vraag: Er is dus nog veel te doen voor de Fanclub?

Jan Flederus: Ja, dat kun je al zien aan het feit dat de clubbladen de laatste jaren alleen maar dikker zijn geworden. Er is steeds meer nieuws te vermelden en er zijn genoeg projecten zoals onze CD-discografie, die onze leden goed bevalt.

Vraag: Wat voor wensen heb jij voor je leden?

Jan Flederus: Ik zou het erg leuk vinden als de leden zelf vaker een stukje zouden willen schrijven voor het clubblad. Bovendien denk ik soms, dat sommige mensen niet eens weten hoeveel mooie opnames op LP en Video er van Johnny Cash bestaan. De fanclub zou graag deze mensen willen helpen deze om opnames te verkrijgen. Althans dat versta ik onder het Fanclubwerk.

Vraag: Door de jaren heen is het ledenbestand steeds vernieuwd. Zijn er dan leden die er al vanaf het begin bij zijn of tenminste al heel lang?

Jan Flederus: Ja hoor, er zijn leden die er al 25 jaar bij zijn. Helaas komen velen van hen niet meer naar de clubmeetings toe.

Vraag: Op 3 november 2001 is weer een clubmeeting gepland. Weet jij al hoe het programma eruit ziet?

Jan Flederus: Er komt de band “Texas Heat” uit Keulen weer optreden. Bovendien hebben wij weer een grote verloting. Ons verkoopaanbod zal omvangrijker dan ooit zijn: 1000 LP’s en CD’s, 100 verschillende video’s, foto’s en posters en nog veel meer. Ik hoop dus dat er zo veel mogelijk mensen de weg naar Dalfsen zullen vinden.

Vraag: Nu eens een privé vraag: Jij bent in de laatste jaren zeer vaak verhuisd, waarom?

Jan Flederus: Ik heb 20 jaar, van 1971 tot 1991 aan Campferbeekstraat in Dalfsen gewoond. Velen zullen dat weten. Op de zolder hebben toen tijden de clubmeetings soms 20 personen overnacht, ja ik zeg overnacht, want van slapen kwam er toen niet veel. In 1983 heeft mijn vrouw Elvira mij verlaten. Later beviel het mij gewoon niet meer in dat huis. Doordat mijn twee kinderen Alex en Lidia weer bij mij kwamen wonen en omdat ik toen begon met de Goalballsport in Zwolle dacht ik dat het handiger zou zijn als ik dan ook in Zwolle zou wonen. Het was mij daar in Zwolle op den duur toch te luidruchtig en ik ben toen in 1994 in een zomerhuisje gaan wonen. Daar ontbrak het dan toch aan voldoende ruimte zodat mijn gasten in de garage moesten logeren. Vier jaar later vervulde ik mezelf een lang gekoesterde wens en kocht een boerderij waar ik in oktober 1998 zelfs nog een landdag organiseerde. Door allerlei omstandigheden werd ik later min of meer gedwongen deze boerderij weer van de hand te doen en ben toen weer verhuisd naar een tijdelijk rijtjeshuis. Begin 2000 vond ik een nieuw thuis in Hoonhorst, daar werd me het werk, door zeer veel grond erom heen, al gauw te veel. Momenteel woon ik in een klein bungalowtje in de buurt van de Vecht tussen Ommen en Dalfsen. Maar ik ben nog steeds op zoek naar een huis waar ik werkelijk rust kan vinden. Dat betekent: De buren moeten minstens honderd meter verderop wonen. Veel of weinig ruimte maakt me niet zoveel uit, mits ik maar de rust kan vinden.

Vraag: De Fanclub viert één dezer dagen haar 30-jarig bestaan. Johnny Cash zal in februari 2002 70 jaar worden. Wat zijn jouw persoonlijke wensen voor Johnny Cash?

Jan Flederus: Natuurlijk wens ik hem, dat het hem qua gezondheid goed moge gaan en dat hij samen met June nog van de tijd die hen nog blijft zal genieten. Hij moet in ieder geval vooral aan zich zelf denken en dan pas aan het werk.

(opgenomen op 30-06-2001 in Dalfsen)