1988
The Covenant laat voor het eerst van haar horen en speelt al snel in De Melkweg en Paradiso o.a. met New Model Army en Tröckener Kecks. De samenstelling:
Frank van der Reep (zang)
Peter Stap (bas)
Ferry Eden (drums)
Stu van de Akker (gitaar)
Kirsten (organiste)

1989
JurgenDe organiste en de gitarist Stu maken plaats voor Jurgen Hoogendoorn. De band speelt zich het leplazerus. Muziekkrant OOR roept tijdens een voorronde van de Grote Prijs The Covenant uit tot beste band van de avond (de band mag geen ronde verder).

1990
The Covenant neemt haar eerste demo (IV) op met Otto Janszen. Verder zijn er o.a. optredens op het bevrijdingsfestival op het museumplein/Melkweg/Paradiso.

1991
Otto Janszen neemt de eerste cd Colours for the blind op en deze wordt vrijwel overal positief ontvangen. Interviews op radio 3, optreden in voorprogramma The Tragically Hip.

1992
The Covenant speelt twee keer als voorprogramma van Pearl Jam in De Melkweg en in de Effenaar (Eindhoven), kort daarna in Doornroosje met Drivin' & Crying.

1993
De tweede cd Addicted wordt nog beter ontvangen dan de eerste. Optredens op AT5, Dynamo. Een paar maal gedraaid op Radio 3.

1994
De derde cd Looking for the Queen of Lowlife overtreft de eerste twee cd's (volgens de muziekbladen). Optredens op de uitmarkt (waanzinnig) en in het voorprogramma van Thelonious Monster.

1995
PeterDe band wordt uitgekozen om mee te doen aan de Rockbattle van het jaar ervoor, er worden 25.000 cd's verspreid door muziekblad Watt. De band wordt nu voor van alles gevraagd en door van alles gedraaid: lokale en nationale radio, college-radiostations (USA), internationaal (Polen, Griekenland, Canada), maar ook b.v. door de Stadsschouwburg de Harmonie in Leeuwarden (gigantische zaal).

1996
The Covenant neemt haar vierde cd met Otto Janszen op: Seven Little Prayers. Er is een lichte koerswijziging (meer richting Tragically Hip volgens kenners). De muziekbladen zijn het er over eens dat dit de beste van de vier cd's is. Voorprogramma van The Australian Nirvana, de VPRO maakt opnames. De optredens zijn beter dan ooit maar ze slopen de drummer: Ferry stapt eind 1996 op.

1997
ChrisChris Heemskerk is de nieuwe drummer, na acht keer oefenen heeft hij zijn eerste paar optredens met The Covenant (vanaf eind januari). In het eerste half jaar van 1997 wordt snel duidelijk dat hij een grote aanwinst voor de band is. Geïnspireerd worden er nieuwe songs geschreven zoals bijvoorbeeld Greed, The Curse en Bones.
De vele verzoeken van fans en de wens van The Covenant zelf om de "underground"-sfeer van haar optredens vast te leggen vormden de aanleiding tot het opnemen van een live-CD. Twee onstuimige septembernachten in het Achterhoekse Meddo zijn de bron van de live-CD met de titel The Original Covenant (live!) en die bijna 70 minuten muziek bevat. Er zijn geen overdubs gemaakt en de onvermijdelijke foutjes zijn blijven staan. Het nieuwe liedje Greed gaat over een hebzuchtige vriendin. Het The Curse gaat over hoe je op drift kan raken door een ongevraagde verliefdheid. Brass in Pocket, …ja die, is in dit geval een duet tussen gastzangeres Simone Mesman en Frank. En wat je doet als je zusje wordt belazerd hoor je in Cry. Lala House handelt over het magische gevoel van vriendschap. En Bones tenslotte laat de wereld beleven door de ogen van opa, die alsmaar ouderder wordt.
Goede recensies en een uitgebreide toer in 1998 maken duidelijk dat ook de live-CD een succes is.

1999
Frankjanuari
Na een aantal keren meeoefenen wordt Hans Koomans Hammondorganist bij de band. Hans is voor de overige leden geen onbekende. Zo was Hans als opnametechnicus en medeproducer betrokken bij de totstandkoming van de vijfde CD The Original Covenant (live!). Hans heeft een indrukwekkende muzikale CV. Op zijn zestiende reist hij, als gitarist uit de begeleidingsband van een gospelkoor, al de wereld rond. Zijn gitaristische carrière zet Hans voort in respectievelijk Between the lines (86-90) en June’s High (91-95). Als bassist van de zweedse Nmorgan is de muzikant Hans vervolgens voor het eerst op een CD te horen. Na een tijdje zonder muziek maken koopt Hans - omdat hij het toch niet laten kan - een (zeer dure) akoestische gitaar. Die zal hij echter weinig aanraken. Op ongeveer hetzelfde moment vraagt Jurgen, gitarist van The Covenant, hem of Hans misschien iemand kent die orgel - en dan nog het liefst een Hammond- speelt. Na enige aarzeling antwoordt Hans:…….ik.

maart
The Covenant maakt haar opwachting in het alom gerespecteerde VARA-programma: De 2-metersessies van JDKroeske. Zij spelen - met Hans als Hammondorgelnist- de speciaal voor deze sessie opnieuw gearrangeerde nummers Bones en Jane’s addiction.

april, mei
The Covenant bereidt zich voor op de ‘Dogfights met het Amsterdamse Facehugger.