Bij de ontwikkeling van vrouwenrechten naar mensenrechten van vrouwen speelt uiteraard een strategische kwestie mee. Als alle aandacht gericht wordt op deelname aan het dominante patroon, op de "mainstream", wordt de dominantie van dat patroon dan versterkt, net als het marginale karakter van alles wat binnen het dominante patroon als marginaal gezien wordt ook versterkt wordt? En worden vrouwen daar wel beter van? Anderzijds zijn juist binnen de "mainstream" de mogelijkheden aanwezig om veranderingen te bewerkstelligen. Binnen de "mainstream" is niet alleen in normatief, maar ook in institutioneel en financieel opzicht immers veel macht geconcentreerd. De "mainstream" bepaalt de inhoud van de politieke agenda, de daarin geïnstitutionaliseerde macht bepaalt de organisatievorm. De "power of the purse" kan het werk van internationale organen vergaand beïnvloeden door middel van faciliteiten als huisvesting, ambtelijke ondersteuning en zittingsduur van organen.

Dit dilemma, dat van een geprivilegieerde dominante praktijk van de "main-stream" tegenover een specifieke, gedeeltelijk onzichtbare en ongeziene praktijk van een slecht toegeruste, maar ook onmisbare "marge", speelt in iedere emancipatiebeweging. Hoe kan het vrouwenperspectief integreren in de "mainstream" zonder dat de eigen aard van de problematiek opgaat in de opvattingen en instituties van de "mainstream"?

De beste strategie blijft nog steeds die van de twee parallelle sporen: voortgaande pogingen om de aandacht voor vrouwenkwesties binnen de mensenrechtenbescherming en dus binnen de "mainstream" te vergroten, èn voortgaan met versterking van de "marge", door de inbreng van de bestaande "vrouwenrechten"- organisaties te ondersteunen en te honoreren. Deze dubbelstrategie wordt ook binnen Europees en nationaal verband aanbevolen. Zo pleit de Emancipatieraad voor een voortzetting van de categorale benadering, waarin vrouwen als groep speciale aandacht krijgen. Deze benadering lijkt in Nederland uit het beleid te verdwijnen, zonder dat de formeel aan vrouwen toegekende rechten al een materiële verbetering van de positie van vrouwen hebben opgeleverd.[323]