| 8.3.2 De beleidsruimte
voor de verdragsstaat De beleidsruimte tot het realiseren van sociale rechten is niet onbeperkt. Elk in werking getreden verdrag verbindt de partijen en moet door hen te goeder trouw ten uitvoer worden gelegd. In combinatie met artikel 90 Grondwet, ("De regering bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde"), verplicht deze regel Nederland tot het uitvoering geven aan verdragsverplichtingen. In de eigen bewoordingen van de regering: "Door het Vrouwenverdrag te ratificeren levert Nederland een bijdrage aan de totstandkoming van wereldwijde normen op dit terrein en draagt het daarmee bij aan de ontwikkeling van de internationale rechtsorde. Door deze normen voor zichzelf te aanvaarden, kan Nederland ook van andere landen verlangen deze normen na te leven."[381] Met betrekking tot de realisatie van sociale rechten is de beleidsruimte van verdragsstaten zeker niet onbeperkt. Daarbij is het nuttig nog eens te verwijzen naar de zogenaamde "Limburg Principles on the Implementation of the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights", opgesteld door een aantal erkende deskundigen op het terrein van het internationaal recht. Deze Principles vermelden onder 7: "States Parties must at all times act in good faith to fulfill the obligations they have accepted under the Covenant." Onder beginsel 72 wordt opgesomd in welke gevallen een verdragspartij het Verdrag schendt, bijvoorbeeld wanneer een staat "willfully fails to meet a generally accepted international minimum standard of achievement, which is within its powers to meet", of: "it applies a limitation to a right recognized in the Covenant other than in accordance with the Covenant." De beleidsruimte die het Vrouwenverdrag biedt is dan ook een gebonden beleidsruimte, gebonden door de algemene beginselen van het internationaal recht. Dat betekent dat een staat geen volledige vrijheid heeft bij het interpreteren van de (termijn voor) geleidelijke verwezenlijking, dat er minimum- en maximumverplichtingen zijn, en meer algemeen, dat er internationale toetsingsmaatstaven zijn voor de verdragsuitvoering. |