Dag 22-24 Kathmandu

Na terug te zijn gekomen van de Mountain flight zat de rest van de groep ons al op te wachten. Samen met Roel, Maartje en Judith huren we een taxi voor de gehele dag. Onderweg moeten we wel zijn benzine voorschieten want daar heeft hij zelf niet genoeg geld voor.

Ons doel vandaag is om de twee belangrijkste stupa's en de burningghats te bekijken. Maar op aanraden van onze chauffeur stoppen we eerst bij een shiva verafgodingbeeld waar rijkelijk met Tikka poeder wordt gestrooid.

hierna gaan we naar de Boudhhanath Stupa dit is de grootste stupa van het land en wordt veelvuldig door de boedisten gebruikt. Zoals de gewoonte is zijn we kloksgewijs (brengt geluk) omheengelopen en zijn we er op geklommen. Al de gebedsvlaggen geven een kleurig geheel wat nog beter tot uiting komt als je het bekijkt vanaf een hoger gelegen terrasje met een lekker biertje.

Na de stupa bezochten we Pahipati Nath, waar we de ceremoniŽle crematies van zeer dicht bij hebben kunnen bijwonen. Wij vonden dit maar een macabere toestand en hebben er maar even naar gekeken, andere leden van de groep die hier ook waren hebben de gehele ceremonie gevolgd.
Een beetje rondlopend kwamen we een aantal Shadus tegen, deze mensen doen de hele dag niets anders dan blowen en een beetje geld vragen voor het nemen van foto's. Ook wij hebben deze mannen geld gegeven voor een foto want het is toch wel een erg kleurrijk geheel.

Als laatste die dag stond de apen-stupa op het schema. deze stupa is alleen bereikbaar middels een trap met 365 treden. Na puffend boven gekomen te zijn heb ik een hele politieke discussie gehad met een nepalees (zodat ik bijna niets van de stupa zelf heb gezien). Gezeten in een klein cafeetje bleek waarom dit de apen-stupa wordt genoemd, we hadden er al een paar gezien maar toen de maaltijd van onze Amerikaanse "buren" werd gejat door een aap begrepen we het past echt.

De laatste dag in Kathmandu hebben we besteed aan een bezoek aan het Durbar square in Kathmandu zelf. Dit plein lijkt erg op die van Patan en Bhaktapur alleen met iets minder uitstraling. Ik kan dan ook aanraden als je weinig tijd hebt om alleen die van Bhaktapur te bezoeken omdat die toch het mooiste is. In alle boekje s werd gesproken over freak-street wat erg bijzonder schijnt te zijn (een overblijfsel uit de hippie periode), deze straat valt echter enorm tegen en is niet anders dan elke andere winkelstraat voor toeristen in Kathmandu.

Tip: er wordt vaak geprobeerd om tijgerbalsem voor een belachelijk lage prijs aan je te verkopen, echter deze prijs is niet voor niets zo laag want het spul werkt bij thuiskomst gewoon niet.