Dag 17-20 Pokhara

's ochtend stonden we met een groepje van 6 personen al vroeg op om te gaan raften, de rest van onze groep kon langer uitslapen en zou ons later die dag halverwege weer ontmoeten. Met een jeep waarin wij zessen en een chauffeur werden gepropt reden we ongeveer 2 uur naar de startplek voor het raften. Iedereen behalve ikzelf (want ik zat voorin) en de chauffeur was gebroken naar deze trip op de houten bankjes zonder voldoende beweegruimte.

Voor het raften begon werden aan ons alle veiligheids- instructies uitgelegd en werden we in een zwemvest met bijbehorende helm gehesen. vanwege deze maatregelen verwachten we een hele zware toer wat achteraf jammer genoeg nogal meeviel. Maar 1 keer kwam het bijna zover dat we uit de raft geslingerd werden, maar toch wel een enorme gave bezigheid. Na driekwart van de afstand te hebben afgelegd legden we aan op een prachtig strandje waar we geluncht hebben (jawel met echte PINDAKAAS). bij het eindpunt stond de rest van onze groep al op ons te wachten op een overhangende brug.

Aan het eind van de middag kwamen we aan in Pokhara waar we nog lekker even hebben geshopt. 

De volgende ochtend stonden we erg vroeg op om de zonsopgang te aanschouwen boven het Anapurna massief. (trap hier dus niet in, elke keer als je een zonsopgang wilt zien komt de zon gewoon niet opdagen). Na het eerste stuk naar boven gereden te zijn met een taxi dienden we het laatste stuk te voet af te leggen. Vanwege de grote hoeveelheid mist en toch wel een pittige klim ben ik ik onderweg denk ik wel drie keer dood gegaan. Uiteindelijk boven aangekomen was er alleen maar mist te zien en geen prachtig uitzicht over het massief. Na een aantal uren te hebben gewacht hebben we gelukkig toch een aantal keer een glimp mogen opvangen van de bergen.

Na de bergbeklimming hebben we die die dag niet veel anders gedaan dan door Pokhara geslenterd. Pokhara is wel een leuk plaatsje in een mooie omgeving maar voor mij toch echt iets te toeristisch.

Op de 19e dag zijn we maar weer eens vroeg opgestaan om naar het wat verder afgelegen Tibetaanse vluchtelingendorp te gaan. De reden dat we zo vroeg gingen is omdat we dan nog een stuk van de ochtend ceremonie konden bijwonen, dit is werkelijk een hele belevenis om al die boedisten zo intensief bezig te zien met hun geloof. Na de ceremonie was er eindelijk van een helder uitzicht op de himalaya, waar we dus ook volop van hebben genoten.

's middags hebben wij vier jongelingen tezamen met vier ouderen een rooitochtje gemaakt over het meer. Zoals wij dit zagen als ontspanning  zag de andere boot dit meer als een race om zich te bewijzen. toegegeven ze waren wel erg moeilijk in te halen.

Na 's avonds noch wat inkopen te hebben gedaan (trekkersmateriaal en winterjassen van bekende merken zijn hier werkelijk spotgoedkoop) hebben we als groep besloten dat we de volgende dag i.p.v. om 8 uur te vertrekken om 6 uur te vertrekken (we waren er immers nu wel aan gewend om zo vroeg op te staan)