Op het moment dat de pagina opstart, hoort u de demo van "I Wish I Could Shimmy Like My Sister Arthur" van The Shadows gespeeld door Late Night Set samenstelling 2009. (zonder Ton en mt Peter Roest)

De ambitieuze plannen om alsnog een CD op te nemen (met een aangepaste bezetting) zijn hl ver gekomen. Er is uiteindelijk een master CD geproduceerd met daarop 15 opnamen, maar ter elfder ure 
en  in tegenstelling tot de eerste plannen, is besloten om deze CD puur voor eigen gebruik te houden en niet te verspreiden. Om die reden zijn ook de aanvankelijk geplaatste demo's van internet gehaald.


 The Story of LATE NIGHT SET - FOTOPAGINA

 

De volledige formatie geschaard rondom de massale Selmer basinstallatie. Deze foto is gemaakt vlak bij de oefenruimte

Op dezelfde locatie, maar nu met de  "ouwe" Spijkenisserbrug op de achtergrond, 
die toen ook al meer open stond dan dat'ie dicht was......! (foto links)

Het was in de jaren 1965, 1966, 1967. dat de beatgroep "Late Night Set" actief was . 
De formatie bestond uit v.l.n.r. Herman(zanger), Ton(slaggitaar), Piet (basgitaar), Henk (sologitaar) en Harrie (drummer). 
Verder behoorden geluidsman Andr en chauffeur Willem ook tot de vaste bezetting. In die tijd was er veel zelfwerkzaamheid nodig om het geluid voor een optreden te regelen en dat was Andr wel toevertrouwd. We hadden geen vervoer van onszelf, maar lieten ons altijd door Wim naar de optredens toe brengen. Wim werkte in de zaak van zijn vader en had daardoor een grote bestelauto beschikbaar.
Een deel van de installatie van de band wordt hierboven getoond, de grote Selmer basinstallatie, waar we zeer trots op waren en mijn blonde Fender Tremolux.  De gitaren waren nog eenvoudig en soms van onbekende makelij. De Framus basgitaar was waarschijnlijk de duurste. Het drumstel van de Benjamin van de band, Harrie (toen nog schoolgaand), was helemaal gefinancierd van overwerkgeld op de zaterdagochtenden. Een vlijtig ventje die Harrie, toen al.
De Tremolux was een tweedehandsje, die ik had geplukt uit de etalage van een grammofoonplatenwinkel (Simonis) op de Dorpsweg in Rotterdam-Zuid en betaald van bij elkaar geschraapt klusjesgeld, verjaardagsgeld en overwerkgeld.

In die tijd traden we nagenoeg wekelijks op voor bedragen tussen de fl. 75,00 (Schandalig voor zo'n band!!!!!) en fl. 250,00 per avond. En van het verdiende geld konden we na aftrek van de kosten de basinstallatie aflossen.
En ach, dat was geen vetpot, maar we hadden regelmatig werk en we kwamen overal..! Uiteindelijk was onze hobby en we hadden allemaal een baan, dus er was altijd brood op de plank.
Later hoorde je allerlei verhalen van collega-muzikanten die naar Duitsland waren gegaan als "beroeps". Dat klonk heel interessant, maar de meeste van die jongens hadden het niet veel beter dan wij. Misschien wel minder, want als wij thuis kwamen uit ons werk stond het eten warm op tafel en je had een bed om te slapen en je kleren waren gewassen en gestreken.......! 

Als we "op toer" waren, zoals op de foto rechtsboven in Oude Tonge, was er niets te gek voor een foto. 
Jammer dat het een zwart-wit foto is, want de shirts waren (voor 3/4) zacht en smaakvol roze van kleur....! 
We hadden daarom net zo goed "Late Night Sweet" kunnen heten of "Pink Noight". 


Hoe hebben wij elkaar eigenlijk gevonden?
Ton en Piet woonden allebei in Spijkenisse en hadden op dezelfde school gezeten, net als ik trouwens. Beiden hadden overmatige belangstelling voor de muziek van die dagen en ze vatten het plan op om een band op te richten. Ik was Ton wel eens ergens tegengekomen en had daarbij verteld dat ik gitaar was gaan spelen. Op een gegeven moment stond hij bij me aan de deur met de vraag of ik soms ook mee wilde doen. Ja, natuurlijk wilde ik dat en dus waren we al met z'n drien. En ik wist nog wel een drummer: Harrie kende ik toen al, want hij kwam wel eens met een stel jongelui bij mijn schoonouders en had mij daar wel eens verteld dat hij drummer wilde worden. Nou, dan kreeg hij n de kans!!! We waren nu al met z'n vieren. 
Piet had een collega op het werk, die wel kon zingen en zo trad Herman als vijfde man toe tot de band, die eerst de wat onbeholpen naam "The Vultures (Gieren)" had. Wat nou, gieren...! Kijk eens naar die brave koppies, dat kon toch niet! 
Ton had een beter idee: omdat we nogal Shadows-minded waren werd onze band genoemd naar n van de laatste nummers van de op dat moment (1965) niet meer eenzaam aan de top staande Britse formatie. Het nummer heette "Late Night Set", een (mijns inziens terecht) onbekend gebleven nummer van The Shadows. Vlak daarvr hadden the Shadows echter wel een lekker swingend nummer opgenomen, dat heette "I Wish I Could Shimmy Like My Sister Arthur". Maar zo noem je een band niet. We hebben dat "Shimmy-nummer" wl gespeeld en nu staat het ook weer op de lijst voor de CD-in-de-maak. (Leuk nummer van de hand van John Rostill, de basgitarist die Brian Licorice Locking was opgevolgd).
Om de band te completeren kwamen ook nog Andr de geluidsman en Willem de chauffeur. En we hadden veel vaste fans en aanhang, die ijs- en wederdienende met ons al de zaaltjes afstruinden. We hebben nogal eens moeilijkheden gehad als we voor een besloten club moesten optreden en we daar met 14 15 man voor de deur stonden. Maar het lukte altijd weer om iedereen binnen te krijgen, allemaal een speakerbox, trommel of microfoonstandaard. Een stuk of tien Roadies, was dat anno 2009 nog maar zo....!


Een zanginstallatie was een luxe die wij ons niet konden veroorloven, maar we hadden wat microfoons; eerst een Beyer en een AKG, later kwamen daar twee Sennheisers MD 421(!) bij. Deze microfoons stonden op een zelfgebouwde voorversterker met nagalm (veer!) en de signalen werden doorgestuurd naar het Normal-kanaal van de gitaarversterkers een (later gekochte) Fender Bandmaster en de Tremolux (twee blondjes!!!!) Later kwamen er extra zangboxen bij op het ext.speaker- kanaal van de beide versterkers. En dan met je microfoon maar een beetje uit de buurt blijven van die gretige speakers..........! Zo ging dat in die tijd.

Rechts een foto van de band, nadat Herman deze had 
verlaten, maar verder op volle oorlogssterkte met de 
2 Strats en de hiervoor beschreven "zanginstallatie"
Voor zover ik mij kan herinneren was dit wel een 
periode waarin we veel werk hadden en waarin 
we ook goed speelden.. 

Met enige weerstand van mijn ouders, kocht ik mijn eerste Strat bij Saris in Rotterdam: Ook een tweedehandsje, de kleur was sunburst en het was een eind jaren 50-/begin jaren 60-model, met nog maar 3 standen op de schakelaar. Ook Ton schafte er later n aan, zoals op de foto hiernaast is te zien. We hadden beiden een model met het afdekkapje (asbakje) nog op de brug. Klassiekers inmiddels.....!

We speelden veel Kinks, Stones, wat Beatles, veel top 40-werk, en ......... ook relatief veel Shadows. Dat waren onze favorieten in die dagen. We wisten altijd wel een blokje instrumentaal in te bouwen en dat viel goed bij het publiek. 
Nummers van de Shadows die we speelden waren o.a.: Sleepwalk(of Midnight), Theme For Young Lovers, This Hammer, Rise And Fall Of Flingle Bunt, Cotton Pickin' en I Wish I Could Shimmy Like My Sister Arthur*.  


* Leuk detail is dat we een keer aan een talentenjacht meededen in Odeon-Rotterdam. Onze nummers werden aangekondigd door Tineke Vos, destijds een hele bekende radio-presentatrice van Radio Veronica. Onze achting voor Tineke oversteeg haar persoontje toen ze na n keer voorzeggen bjna de gehele titel van "I Wish I Could Shimmy Like My Sister Arthur" aankondigde. De talentenjacht is overigens niet door ons gewonnen...!


Nog een foto (links) in de buurt van de oefenruimte van de latere viermans-formatie. 
De foto's hadden in die tijd een bruinachtige tint, dat heette "chamois" en dat was eigenlijk wat chiquer dan zwart-wit.

En hier staan we dan op het grote podium van 
het Dorpshuis in Oude Tonge. (foto rechts). 
We waren ook veel te gast in "Soos 63" 
waar het podium zo klein was, 
zodat alleen Harrie en Ton er op pasten 
(foto onder).



Als we in Oude Tonge optraden, de grootste zaal met de meeste en fanatiekste aanhangers, huurden we een busje en gingen we met vier leden van de band + geluidsman Andr vast vooruit. Piet, die toen nog de enige was met een rijbewijs, reed dan de bus. Wim kwam dan met de Transitbus, Herman en de rest van de fans er 's avonds achteraan. 
We vonden dat altijd leuke reisjes, nt alsof je op tournee was. We hielden ons 's middags vooral bezig met het opbouwen van de licht- en geluidsinstallatie, oefenden wat en gingen daarna een lekker patatje halen in de plaatselijke snackbar, op het laatst waren we daar al behoorlijk bekend:  als we binnen kwamen noemden ze ons "de jongens van de bnd".

Zowel Ton als ik zongen veel nummers f zelf f met Herman mee. Ik kan me herinneren bij een optreden in Oude Tonge speelden we "Mr. Spaceman" van de Byrds en het hoge gedeelte zong ik. Ik moest alles er uit halen en ik ging daarvoor op mijn tenen staan en deed mijn ogen dicht. Ik kon daardoor niet zien dat er intussen iemand het podium was opgekomen die de band liet stoppen. Ik haalde uit voor het hoge gedeelte ..............!
Maar mijn "H, Mr. Spaceman" klonk schril en eenzaam door de zaal, enkel begeleid door mijn eigen gitaarspel.  Verbaasd deed ik mijn ogen open en zag dat de anderen stonden te kijken naar een zenuwachtig gebarend mannetje vlak voor ze, die ze had laten stoppen met spelen want er bleek een gigantische vechtpartij in de donkere zaal gaande te zijn die ons toch even ontgaan was.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Het was in die tijd nog niet gebruikelijk om meerdere gitaren mee te nemen of P.A.- installaties mee te sjouwen en dat was maar goed ook, want het was soms zo klein. Vooral in "Soos 63" waar we overigens graag speelden, konden we zelf amper op het piepkleine podium staan. 
De compacte Fenders met hun krachtige geluid waren geknipt voor dit soort werk. 
Distortion, overdrive of wat dies meer zij, was er toen nog niet. Na het uitkomen van  de hit "Satisfaction" van de Stones kwam er wel een apparaatje op de markt, een z.g. Treble-booster, waarin een voorversterkertje zat met een batterijtje. Dat kon je dan tussen je gitaarplug en de versterker zetten en hoor... daar was de vervorming! Wij deden dat anders, we draaiden gewoon de Fenders op TIEN en dan kwam er een prachtige vervorming uit.

Typisch dat de instrumenten en geluidsapparatuur heden ten dage nog een grote populariteit genieten onder muzikanten. De oude Strats zijn nog veel geld waard en probeer maar eens een "blonde" Fender te pakken te krijgen, die zijn momenteel helemaal onbetaalbaar.......!


Hier sta ik in Soos'63 (Kralingen) bij n van mijn laatste optredens. 
Achter mij staat nog mijn "blonde"  Bandmaster, naast mij zit Harrie. 
Ik zat toen al in dienst hetgeen te zien is aan mijn brilletje en mijn korte haar.

Vanwege mijn verplichtingen aan de Koningin kon ik niet voldoende oefenen en optreden en daarom heb ik toen besloten te stoppen. Ik was de enige van de band die werd opgeroepen voor militaire dienst. Dat was blen. De band is nog enige tijd met een andere gitarist doorgegaan. 
Nadat Late Night Set werd opgeheven is Harrie als drummer actief gebleven en hij speelde altijd in verschillende bands, zoals o.a. Jessy's Selection en nu al ruim twintig jaar speelt hij bij een band die heet "The Moondogs".

Piet is eerst helemaal gestopt, maar heeft later net als ik de gitaar weer opgepakt en hij is een tijd lang basgitarist geweest bij een Big Band. 
Ton heeft nog wat jaren gespeeld bij diverse bands, maar is momenteel niet meer actief. Hij heeft nog wel zijn spullen. 
Met Herman is het niet goed gegaan, die is niet meer onder ons..........!
Van Andr is mij niets meer bekend. Wim zie ik nog wel eens, die is later voor een bedrijfje voor zichzelf begonnen en ik ben nog jaren klant bij hem geweest.....!

 

 


 Klik op de foto en ga naar de pagina: LATER, ... HEEL VEEL LATER ..!  IS PA SOMS BLIJVEN HANGEN IN DE SIXTIES?

Hierop staat de geschiedenis van
 een gitarist uit de zestiger  jaren, 
 die na een lange gitaarloze periode
 toch weer naar zijn geliefde en fa-
 voriete instrument greep en daarmee
 een tweede muziekleven begon...!
.......

........en hier is hij dan, anno NU, 
met zijn huidige Fender Strat
en hij speelt voor u "Man Of Mystery" 

 



  GA WEER TERUG NAAR DE RIJNMOND ROCK & ROLLPAGINA

  GA NAAR DE PAGINA VAN JESSY AND HIS FLAMING STARS

   GA NAAR DE PAGINA VAN THE MAIN TEAM 

   GA NAAR DE PAGINA VAN DE DEMOJUKEBOX

   GA NAAR DE PAGINA VAN WOODSTOCK AAN DE MAAS 2008

 ga naar bovenkant pagina  

versie 11 november 2009