De mythe van kalmerende middelen
MD-Wat artsen je niet vertellen nr. 9 2001
KALMERENDE MIDDELEN WORDEN VOORGESCHREVEN AAN MENSEN DIE LIJDEN AAN ANGST, SLAPELOOSHEID OF GEESTESZIEKTEN. DE MIDDELEN ZIJN VEILIG EN ONSCHADELIJK, ZELFS ALS ZE VOOR LANGERE TIJD GEBRUIKT WORDEN. ALCOHOLISTEN EN DRUGSGEBRUIKERS ZIJN DE ENIGEN DIE OOIT AAN DEZE MIDDELEN VERSLAAFD RAKEN. HET ENIGE ONTWENNINGSVERSCHIJNSEL DAT ZICH VOORDOET WANNEER MET HET GEBRUIK VAN DE MIDDELEN GESTOPT WORDT, IS "ANGST". EN DAT IS EIGENLIJK EEN TERUGKEER NAAR DE OORSPRONKELIJKE ZIEKTE.
Al meer dan 40 jaar verkondigt de farmaceutische industrie
deze misleidende boodschap. Hun overweldigende pr-campagnes hebben
bijna het gehele publiek overtuigd van deze mythe. Propaganda
en waarheid zijn echter twee heel verschillende dingen. Zowel
uit onderzoek als uit niet gepubliceerde gegevens blijkt dat slechts
een handjevol mensen ooit kalmerende middelen voorgeschreven kreeg
omdat zij last hadden van 'angst'. Daarentegen worden deze middelen
doorgaans aan gezonde personen voorgeschreven die vaak als gevolg
ervan ziek worden. Ongeveer 50% van de mensen raakt verslaafd
aan kalmerende middelen na een kort verblijf in het ziekenhuis.
Anderen krijgen deze middelen voorgeschreven voor volstrekt ongerelateerde
kwalen, zoals sportblessures of een sterfgeval in de familie ,
en raken vervolgens snel verslaafd.
Het is bekend dat kalmerende middelen de hersenreceptoren kunnen
beschadigen en de verhouding van neurotransmitters verstoren.
Deze effecten worden ook waargenomen als voornaamste symptomen
van alcohol- en drugsverslaving . Verslaving aan kalmerende middelen
is dus een oorzaak van chemische afhankelijkheid, in plaats van
andersom. Als dieren al na slechts zeven dagen verslaafd kunnen
raken en aan afkickverschijnselen lijden, en als baby's geboren
worden met onthoudingsverschijnselen die kunnen aanhouden tot
hun zevende levensjaar , dan ligt de fout toch duidelijk bij het
kalmeringsmiddel.
Terwijl de afkickverschijnselen van heroïne slechts een paar
weken duren, kunnen klachten door onthouding van kalmerende middelen
bij veel mensen meer dan 10 jaar aanhouden. Alhoewel de mythe
voortleeft dat men tijdens het ontwennen alleen aan 'angst' lijdt,
toont onderzoek aan dat patiënten in feite ernstig ziek zijn
en velen geven aan blijvend fysiek gehandicapt te zijn.
Sinds 1960 heeft de medische wereld in Groot-Brittanië op
zijn minst drie miljoen volwassenen en twee miljoen "Benzo
Baby's" kinderen waarvan de moeders tijdens de zwangerschap
kalmerende middelen slikten veranderd in verslaafden met
een hersenbeschadiging. Op het moment zijn er nog circa één
miljoen patiënten verslaafd en nog eens één
miljoen gehandicapt door ontwenningsverschijnselen.
Verslaving aan benzodiazepine kan atrofie van de hersenen veroorzaken
en hersenvervormingen zijn een belangrijke factor in ME (myalgische
encephalomyelitis) een ziekte die veel patiënten krijgen
die kalmeringsmiddelen innemen. Neuroleptische bijwerkingen kunnen
op slaapziekte lijken. Andere bijwerkingen van kalmeringsmiddelen
zijn verstoring van de schildklierwerking , symptomen van de ziekte
van Parkinson , leverbeschadiging en kanker . Onderzoek toont
eveneens aan dat een zeventienvoudige toename van fatale hartinfarcten
gerelateerd is aan het gebruik van psychotrope middelen .
Het langdurige aanhouden van ontwenningssymptomen wordt veroorzaakt
doordat de kalmeringsmiddelen langzaam, in golven, vrijkomen uit
vetcellen in het lichaam en vervolgens opgenomen worden in het
bloed. Een bekende bijwerking van psychotrope middelen is geneesmiddelgerelateerde
klierkoorts (ziekte van Pfeiffer) , en dit is slechts één
van de vele mogelijke ziektebeelden waaraan patiënten chronisch
kunnen lijden, zowel tijdens het gebruik als tijdens ontwenning.
Ondanks deze mogleijke bijwerkingen worden kalmerende middelen
nog steeds verkocht als 'de kuur' voor psychische aandoeningen
en de verslaving, die men daarmee in wezen voorschrijft, wordt
betiteld als 'therapie'.
Al tientallen jaren meldt een grote meerderheid van twee miljoen
patiënten in Groot Brittanië, die kalmerende middelen
slikken, dat hen elke vorm van medische behandeling, zorg en erkenning
wordt onthouden. Dr. Reg Peart, oprichter van de vereniging Victims
of Tranquilizers, stelt in een ingezonden brief dat dit ogenschijnlijke
BMA (Britisch Medical Association) beleid "heeft geresulteerd
in vele overtredingen van mensenrechten van patiënten en
extreem lijden. Er doen verhalen de ronde dat zelfs mensen met
levensbedreigende ziekten, zoals kanker of hartkwalen, aan hun
lot zijn overgelaten: zonder controle, zonder verwijzing naar
een specialist en zonder zorg."
Mijn eigen ervaring spreekt voor zich. Jarenlang hebben mijn huisartsen
geweigerd mijn klachten jicht, zware allergieën, bloedaandoening,
stekende pijn in de borst en hartproblemen te herkennen
of te behandelen. Zonder enige relevante tests uit te voeren,
hebben zij bijna elke kwaal als 'angst' afgedaan en weigerden
mijn eigen medische bewijzen in mijn dossier te vermelden. Veel
leden van mijn kalmerende-middelengroep zijn onlangs overleden.
Als zij de juiste medische verzorging hadden gehad zouden de meeste
nog in leven zijn. De meest voorkomende doodsoorzaken waren hartproblemen,
maagzweren en kanker.
Afgelopen jaar is mijn vriend Simon na 15 jaar van pijnlijke ontwenningskuren
op 36 jarige leeftijd overleden. Een man van 1,82 meter die aan
het eind nog maar 39 kilo woog. Zijn hersenen vertoonden bij de
autopsie zwellingen en een uitgesproken bleekheid, vooral in de
substantia nigra, het gebied dat aangetast is bij patiënten
met de ziekte van Parkinson. Hij leed ook aan een hypoplastisch
hart, aderverkalking, oedeem, leverbeschadiging, verstopping van
de longen, maagbloedingen en meerdere beschadigingen van het maagslijmvlies.
De patholoog constateerde dood door uitval van meerdere organen
tegelijkertijd en atrofie door 'ondervoeding'. Zijn huisarts zag
hem in die vijftien jaar twee keer en constateerde 'angst'.
Opnieuw zijn kalmerende middelen vrijgepleit en zo leeft de mythe
voort..
Margaret Bell