Deze pagina beschrijft Oban, doorvoerhaven voor veel bestemmingen op de Hebriden, en een groot deel van de provincie Argyll: het archaeologisch belangrijke Kilmartin en omgeving, Knapdale, het schiereiland Kintyre, en het daarnaast gelegen eilandje Gigha.
De belangrijkste functie van Oban ("An Ob" betekent "kleine baai") is die van haven: vanaf de baai vertrekken ferries naar Mull, Coll en Tiree, Barra en Uist, Colonsay en Lismore. Hierdoor is het, zeker 's zomers, een druk stadje (omgevingskaart), met veel toeristen en toeristen-gelegenheden.
Bezienswaardigheden zijn Caithness Glass (glasblazen), de Oban Distillery (met daarbij een expositie over de geschiedenis van Oban), "World of Miniature", een soort Madurodam maar dan gericht op kleinere voorwerpen, en 
McCaig's Tower, een vreemd aandoend quasi-Romaans bouwwerk. McCaig was een rijke bankier, die een herdenkingsmonument voor zijn familie wel zag zitten en tegelijkertijd iets wilde doen voor de vele werkelozen die Oban en omgeving in 1895 bevolkten. Toen het half klaar was stierf hij, en werd met de bouw gestopt. De inwoners noemen het gebouw "the Folly" (gekkenwerk).
In Oban zijn dagreizen te boeken naar Mull, en/of Iona en Staffa.
Terug naar inhoud.
De weg van Oban naar Kilmartin voert door een zeer gevarieerd landschap van zee en zeelochs, heuvels, riviertjes, rotsen, groen en woestenij. Links een (naamloos?) loch onderweg.
In Kilninver loopt er een weg naar het eilandje Seil, dat via een oude "packhorse bridge" (met verhoogd midden) verbonden is met het vasteland. Het nog kleinere eiland Easdale, bereikbaar vanaf Seil, is lang onbewoond geweest, maar nu is er door de nieuwe bewoners zelfs een museum over de geschiedenis van Easdale ingericht. Een pont vaart van Seil naar Luing.
Verder naar het zuiden begint de Kilmartin Glen met de overblijfselen van een rijk verleden. Er zijn bewerkte stenen, steencirkels en huisresten te zien uit het Bronzen tijdperk, forten uit de ijzertijd en gebeeldhouwde stenen van vroege Christenen, die vanuit Ierland kwamen. Sint Columba, die vanaf Iona het Christendom verbreidde, was de belangrijkste van hen. De Kilmartin Glen vormde het hart van het koninkrijk Dalriada van de derde tot en met de zevende eeuw.
Op het kerkhof van Kilmartin zijn oude grafstenen te zien vanaf ongeveer 1500 n. Chr.; Kilmartin stond in die tijd bekend om zijn vaardige steenbewerkers.
Veel van de bezienswaardigheden zijn alleen te voet of per fiets te bereiken. Een bekroonde tentoonstelling in het Kilmartin House geeft een totaaloverzicht van de streek en zijn geschiedenis.
Terug naar inhoud.
Een eindje ten zuiden van Kilmartin ligt, bij een land-engte, het Crinan Canal, zo'n 15 kilometer lang en voorzien van 15 sluizen. Ongeveer 200 jaar oud, diende het vroeger om vissersschepen en het vrachtvervoer per boot een korte verbinding tussen de oceaan en Loch Fyne (en de Clyde) te bezorgen. Tegenwoordig wordt het voornamelijk door de pleziervaart gebruikt hoewel er ook nog een enkel vissersvaartuig doorheen vaart. Zowel langs het Crinan Canal als in het Knapdale Forest zijn wandelroutes uitgezet.
Lochgilphead is een wat grotere plaats waar de administratie van Argyll&Bute huist. De weg splitst zich hier: de noordtak gaat naar Inveraray, de zuidtak naar Campbeltown. De afslag voorbij Brenfield voert naar de westelijke kustweg van Knapdale, waar Jura met zijn "Paps" steeds zichtbaar is.
Knapdale
De restanten van Stonefield Castle (13e eeuws) zijn via een goed begaanbaar wandelpad te bereiken; het museum "An Tairbeart" behandelt naast de plaatselijke geschiedenis ook oude "crafts", en het heeft een groot wandelpark met speeltuin en dieren.
Terug naar inhoud.
Het langgerekte schiereiland Kintyre is, behalve van Paul McCartney's "Mull of Kintyre", ook bekend om zijn heuvelachtige landschap. Aan beide zijden loopt een weg: de westelijke tweebaans, de oostelijke single track.
De oostelijke weg bereikt de kust vlakbij Claonaig, waar het veer naar Lochranza op Arran vertrekt.
Langs de hele oostkust is Arran met zijn kleine dorpjes aan de kust zichtbaar, de weg stijgt en daalt en in Grogport zijn in een "Tannery" op ouderwetse manier bewerkte schaapshuiden te koop. De werkwijze wordt uitgelegd door een vriendelijke Engelse op leeftijd die hier al tientallen jaren woont en werkt.
Campbeltown (omgevingskaart) is de "stad" van Kintyre, met 7000 inwoners en een grote haven. Het plein in het centrum herbergt behalve palmbomen het Campbeltown Cross dat stamt uit 1380. Het plaatselijke museum wordt gedomineerd door een boot en door de fiets van een indiaan die hier op de een of andere manier verzeild raakte, en uitgroeide tot de dorpsgek. Het eilandje Davaar is bij eb te voet te bereiken, hier is een grotschildering te zien die eind 19e eeuw is gemaakt.
Verder naar het zuiden ligt de "Mull of Kintyre", 
in Southend zijn vlakbij een begraafplaats de twee eerste voetstappen van Sint Columba op Schotse bodem te zien. Van één is bekend dat hij uitgehakt is door een lokale bewoner, de andere is echt.......
De westelijke kustweg laat zich snel rijden, bij goed weer zijn, behalve Gigha, ook Islay en Jura te zien.
De nederlandstalige pagina van Rob van Poecke geeft informatie over accomodatie en wandelen in Kintyre.
Terug naar inhoud.
Gigha (omgevingskaart) is een klein eilandje (lengte 9 km, maximale breedte 3 km) voor de kust van Kintyre. Bereikbaar met de veerboot vanaf Tayinloan, wordt na een paar honderd meter lopen het centrum bereikt. Een stuk of tien huizen waaronder 
het Post Office House, met inderdaad het postkantoor en een verbazingwekkend goed voorziene winkel. Bovendien worden er fietsen verhuurd en is er B&B-gelegenheid. Bij de benzinepomp ernaast staan een paar palmbomen.
De weg splitst zich, noordwaarts loopt de weg langs een golfbaan(tje) en kan de hoogste "berg" van Gigha, de Creag Bhan, worden beklommen (precies 100 meter). Hiervandaan zijn Islay en Jura goed te zien. Zuidwaarts liggen de Achamore Gardens, een behoorlijk grote particuliere tuin die mooi verzorgd en goed aangelegd is.
het dorpje Ardminish
Op Gigha leven zo'n 200 mensen, de inkomsten komen hoofdzakelijk uit landbouw en tourisme.
Terug naar inhoud.
Voor opmerkingen en reacties: kees.beekman@wxs.nl
© 1998-2001 Teun Kees
Alle rechten voorbehouden; behalve voor particulier gebruik, is alle gebruik van tekst of foto's van deze homepage verboden, tenzij toestemming van de auteur is verkregen.