Wij lunchen onder de grot en sommige deelnemers zijn wat verkreukeld, details onthouden wij de lezer niet.
Wij lopen door via Corte naar TacNac, eindelijk permanent boven de 3500 meter hoogte
 
In Corte voegt Pasang (1) zich bij ons als extra klim-Sherpa , een waardevolle aanvulling op de crew, er zijn nu 2 Pasangs als klimmer.
Pasang had eerder met toeristen de Island Peak beklommen en hij kuchte nog een beetje na, verder zo fit als een hoentje.
 
De berggoden worden gunstig gestemd door de monnik in zijn eeuwen oude grot met beelden. Het gebouwtje zelf werd pas een paar
jaar geleden gebouwd en toen Rob hier in 1997 langs kwam, stonden alleen de oude beelden in de grot. De groep was doorgelopen
maar Rob kon het niet laten om even te kijken en om iets te doneren, hij kreeg de zegening van de monnick en hij beloofde om samen
met de groep terug te komen na de beklimming. De top was veiliggesteld de zegen was gegeven.
 
Tacnac ligt werkelijk uniek tussen de bergen en wij houden een dag rust de echte hoogte is ca 4250 meter anders dan het bord vermeldt

 
Terwijl de echte kok buiten gevecht is en wordt gemasseerd, serveert Siem tijdens de lunch Patatjes + chapaty's met heerlijke groente.
De massage van Mike is zo weldadig dat Yog Lal Tamang onze (H) eerlijke kok een paar dagen niet op zijn benen kan staan, maar
uiteindelijk is er resultaat bespeurbaar en hij loopt later weer als een kievit.
 
Klim Sherpa Pemba kwam samen met Pasangh bij ons in Corte, een goede aanvulling op de ploeg, erg gezellig ook!
Samen met hem maakten wij een  acclimatiseringswandeling met fantastische uitzichten.
 
Dollen in het basiskamp, nee maar Klaas dit is wel bijna 4300 meter hoor, geen Côte d' Azure!