Het ijzeren paard

Vrolijk rent door bos en beemden
’t IJzeren paard maar lustig voort,
’t IJzeren paard maar lustig voort,
Krachtig snuivend, dart’lend briesend
Door geen zweepslag aangespoord.
Altijd is ons zwartje klaar,
Om te hollen, hollen maar.
Om te hollen, hollen maar.

Of het hele dagen rondsnelt
Nimmer is het moe of mat,
Nimmer is het moe of mat,
Want mijn eigen ogen zagen
Dat het kachelkolen at
Ja, ’t behoeft niet op de baan,
Onder ’t eten stil te staan.
Onder ’t eten stil te staan.

Is dat niet een aardig zwartje
Is dat niet een kostelijk beest,
Is dat niet een kostelijk beest,
Nee, er is geen beter draver
Op de wereld ooit geweest
Spoortrein heet zijn lange staart,
Ken je nu de naam van ’t paard.
Ken je nu de naam van ’t paard.