Homepage van Date & Giny

Historie van Rottumerplaat

Het gehele waddengebied is al sinds mensenheugenis aan veranderingen onderhevig. Als gevolg van getijstromen, golven en wind zijn voortdurend zandplaten en eilanden ontstaan en ook weer verdwenen.

In de Middeleeuwen lagen in het gebied tussen Schiermonnikoog en Borkum, naast Rottum, ook de eilandjes Bosch, Corenzand en Heffezand. Op de laatste drie heeft waarschijnlijk in elk geval vee gegraasd. Op Bosch hebben misschien ook mensen gewoond.
Corenzand en Heffezand waren in de zestiende eeuw als eilanden van de kaart verdwenen. Later is (als gevolg van de Allerheiligenvloed van 1570) ook Bosch veranderd in een hoge zandplaat, de Boschplaat.
Tussen deze Boschplaat en de restanten van Rottum, dat dan Rottumeroog heet, ontstaat vanaf 1833 een rif, de Noordwestplaat, dat rond 1860 zulke afmetingen heeft aangenomen, dat het de naam Rottumerplaat krijgt. Dit Rottumerplaat ligt op de plaats waar rond 1600 het voormalige Rottum lag.

Doordat enkele aan de westzijde van Rottumerplaat ontstane zandplaten zich hiermee verenigen, blijft Rottumerplaat voortdurend groeien. In 1959 is ook de Boschplaat, die zich naar het zuidoosten verplaatst had, aan de Rottumerplaat vastgegroeid.

Rond 1950 wordt er van overheidswege besloten een begin te maken met het inpolderen van de gehele Waddenzee. Onderdeel daarvan is de aanleg door Rijkswaterstaat van een zeewerende stuifdijk op Rottumerplaat. Deze stuifdijk bestaat voornamelijk uit aangestoven zand, en sluit aan op een hier al bestaand duin op het zuidoostelijke gedeelte van Rottumerplaat. Plaatselijk heeft, waar nodig, versterking plaatsgehad met betonmatten. De aanleg van deze stuifdijk, met een uiteindelijk totale lengte van ongeveer 3½ kilometer vond plaats tussen 1952 en 1980.

Bovenstaande tekst werd opgesteld na raadpleging van de volgende literatuur.

Anonymus. Rottum, de maat genomen. Enkele beschouwingen over de twee Groninger waddenparels Rottumeroog en Rottumerplaat. Rijkswaterstaat Directie Groningen.

Brilhuis, R., J.H. Bossinade, J. van den Bergs & J. de Vlas 1990. Een meer natuurlijke ontwikkeling van Rottumerplaat en Rottumeroog: aanvaardbaar of niet? Rapport Rijkswaterstaat directie Groningen, Directie Natuur, Milieu en Faunabeheer, Leeuwarden.

Schortinghuis, D.H. 1967. Cleyn eilant Rottum. Drukkerij en uitgeverij Laverman n.v., Drachten.

Schortinghuis, D.H. 1982. Van het volk is niets bekend geworden.... Uitgeverij J. Niemeijer, Groningen.

Terug naar het begin van deze pagina

Laatste wijziging 19 november 1999