2003

  2 januari donderdag
En zo werd het toch 2003. We hadden een heel fijne avond op 31 december met de kinderen en papa. Vol goede hoop zijn we met z'n allen het nieuwe jaar ingegaan. Ook vol vertrouwen, hoewel dat soms nog moeilijk is. Ik zelf wil graag geloven en vertrouwen op een God, die voor ons zorgt en ons geeft wat goed voor ons is, maar we willen vaak zelf zoveel meer en op de tijd dat het ons uitkomt. Ik zou dat best willen veranderen en het in vol vertrouwen over willen geven, maar dat is zo moeilijk. Zeker als ik dan Emmie weer spreek en ik merk hoe die heel verdrietig in haar zwarte gat zit. Ik heb niet de kracht om haar hier uit te halen en haar te troosten. Ik hoop en bid dat God ook naar haar omziet en mensen op haar pad zet die haar wèl kunnen helpen. Ik weet ook niet zo goed wat God van mij verwacht. Moet ik mijn laatste beetje energie aan Emmie geven of moet ik voor mezelf en mijn gezin zorgen en de hulp aan Emmie aan anderen overlaten?
Ik krijg steeds meer last van mijn buik. Mijn navel staat gespannen en mijn buik is hard. Ik ben bang dat hier ook weer iets ernstigs mis is. Heb al verschillende keren lactulosestroop genomen, maar dat helpt nog niet echt. Eén keer een beetje ontlasting gehad, dat was wel erg stevig. Hoe kom ik van die harde buik af?
Zelf 2x Inez uitgelaten om maar een beetje in beweging te blijven.
Gewicht 58,5 kg.
Medicijnen: pantazol, lactulosestroop, 1x 2 MS Contin, 1x plaspil, 1x Diclofenac 100. 's Middags nog 2x lactulosestroop. 's Avonds 1x 2 MS Contin, 1x 2 Ostac, 1x diclofenac en 1x lactulosestroop.
Nog steeds harde buik.
Ik hoop dat ik kan slapen en dat Rob niet weer zo ligt te snurken. Morgen zou de dokter nog langskomen. Kijken wat die van mijn buik zegt. Je zou bíjna denken dat de puppy's in míjn buik zitten, i.p.v. die van Inez.

  3 januari vrijdag Wel goed geslapen, maar misselijk en opgeblazen bij het wakker worden. Ook bibberig en slap. Mijn darmen zijn nog steeds van streek. Zal ik nu naar de dokter gaan of wachten tot hij hier komt? Ik ben bang dat ik dan zo misselijk word in de spreek- of wachtkamer.
Heb al wel een beetje ontlasting gehad vanmorgen.
Als ik 's nachts of 's morgens wakker word heb ik veel pijn onderin de buik en rug.
Pols 80. Gewicht 57,5 kg.
De klachten van mijn buik worden steeds erger. Ik heb een hele harde dikke opgezette buik. Besluit toch maar naar de dokter te gaan. Die kijkt me na en schrijft een verwijskaart voor een echo en buikonderzoek. Vanmiddag kan ik daarvoor terecht.
Ik heb inmiddels nog een keer wat ontlasting gehad en dat lucht wel op, maar in de loop van de avond voel ik me weer steeds opgeblazener.
Als ik om 23.00 uur naar bed ga is het weer heel erg en ik ben bang, doodsbang. Uit het onderzoek blijkt dat ik heel veel vocht in de buik heb. Waar komt dat vandaan en hoe kom ik daarvan af? Kan het kwaad? Allemaal vragen die mij dwars zitten. Mijn gewicht blijft hetzelfde (58 kg). Ik probeer maar te slapen.
Alle medicijnen behalve Ostac ingenomen.

  4 januari zaterdag
Goed geslapen. Twee keer eruit geweest.
7.30 uur opgestaan, 57 kg. Zolang ik nog in bed lag had ik niet zoveel last van mijn buik, maar nu ik opgestaan ben en rondloop heb ik weer een hevige strakke puntbuik. Heb al wel weer een klein beetje ontlasting gehad. Twijfel of ik mijn broer en schoonzus af zal bellen. Eerst maar een beetje eten. Ik ga ook eens alle bijsluiters nog eens lezen, misschien vind ik daarin een aanwijzing.
Drie medicijnen hebben als bijwerking vocht vasthouden. Komt het dan van de medicijnen of is er iets anders aan de hand?
In de loop van de morgen belt de dokter. Hij had nog geen uitslag doorgekregen en ik zei dat hij in de computer moest kijken, omdat er toch een hoop vocht in mijn buik schijnt te zitten. Volgens hem kan dat komen door uitzaaiingen en hij is blij dat de oncoloog daar maandag meteen naar kan kijken. Als het vocht is schijnt daar wel wat aan te doen te zijn. Weghalen of zo, maar ik heb geen idee hoe. Deze uitslag is wel weer een ernstige tegenvaller. Als er uitzaaiingen in mijn buik zitten, dan is de kans dat ik de bruiloft van Sheila en Erik in augustus nog mee kan maken wel heel klein. Ik ben meteen weer helemaal verdrietig. Mijn broer en schoonzus zouden komen en ik had even overwogen om ze maar af te bellen, maar het geeft toch ook wel weer een gezellige afleiding.
Als ze net binnen zijn belt de dokter nog een keer. Of ik nog even langs kan komen om de pleister te verschonen. Weer naar de dokter dus. We gaan meteen maar even door met de honden naar het bos. Een kwartiertje? Eerst ben ik bang dat ik te moe ben, maar we gaan toch maar en achteraf was het toch ook wel even lekker, al is het heel erg koud buiten (-3o) en sneeuwt het af en toe. Thuisgekomen nog een kopje soep en een boterham en dan gaan ze weer naar huis en ik ga slapen. Om 15.15 uur word ik wakker van de telefoon. Emmie! Ik heb de hele middag en avond zitten slapen en lezen. TV gekeken. 22.40 uur Inez uitgelaten.
Gewicht 57,5 kg. Ontlasting: 2x.
Medicijnen: 1 pantazol, 1x 2 MS Contin, 1x diclofenac, 3x lactulosestroop, 1x diclofenac, 1x 2 MS Contin. Geen Ostac.
Ik heb behoorlijk kiespijn, nu linksonder en boven. Na de ontlasting voelde ik me een beetje opgelucht in de buik, maar nu heb ik het weer aardig benauwd. Ik ben wel heel erg benieuwd en zenuwachtig wat er de komende week gaat gebeuren? Als ik er in ieder geval de 14e januari maar bij kan zijn en dan niet in het ziekenhuis lig.

  5 januari zondag
Goed geslapen. Als ik overeind kom moet alles eerst op zijn plaats zakken, lijkt het wel. Mijn buik en rug en schouder en ribben rechts. Gewicht 57 kg.
Ik moet nog veel doen. Er ligt een grote strijkwas, ik wil nog in het bijbelsdagboek lezen en brieven schrijven. Dat laatste kan ik beter morgen doen als ik bij de oncoloog ben geweest.
Weer zo'n beetje de hele dag geslapen. Alleen een grote was weggestreken. Nog steeds een zeer opgezette buik vanavond. Vanmorgen was het wat minder. Nog wel even in het bos gewandeld.
Beetje hoofdpijn en kiespijn. Ik neem nu de diclofenac tijdens het eten en de MS Contin, om 9.00 en 21.00 uur. Mijn ribben rechts doen ook wat zeer. Ik ben wel benieuwd wat de oncoloog gaat zeggen en wat er aan te doen is.
Papa belde vanmiddag en die zei, terecht, dat ik me niet zo druk moet maken. Niet zo bang zijn, maar eerst afwachten. Die operatie van de port-a-cath viel toch ook erg mee.
22.45 uur naar bed. Gewicht 58 kg. Ontlasting: 1x.
Medicijnen: pantazol, diclofenac, 1x 2 MS Contin, 3x lactulosestroop, 1x diclofenac, 1x 2 MS Contin, geen Ostac.
Ik was vanavond ineens weer heel erg misselijk.
Nu maar weer eerst slapen.

  6 januari maandag
Heel slecht geslapen. Mijn lip links is helemaal gevoelloos, alsof ik bij de tandarts ben geweest. De binnenkant van mijn rechtervoet doet zeer (3), mijn rug rechtsonder doet zeer (4), mijn rechterbeen aan de binnenkant doet zeer (4). Ik heb nogal wat pijn in mijn rechterlies en blindedarmstreek en in mijn ribben rechts (4). Kortom, ik voel me helemaal niet goed. Ik ben dan ook heel benieuwd wat de oncoloog straks gaat zeggen en doen. Nog steeds een "dove" mond.
10.45 uur naar de oncoloog geweest, die had geen goed nieuws. Het vocht in de buik komt waarschijnlijk door uitzaaiingen. Mogelijk is er een blokkade in de nieren, dan moet dat met een slangetje afgezogen worden. Ook de dove mond wijst op een uitzaaiing in het kaakbot of in het hoofd (hersenen). Daar is niet veel aan te doen aangezien ik niet meer met agressieve middelen behandeld kan worden. Mijn buik voelt nu ook weer erg opgeblazen en ik heb een beetje hoofdpijn. Ik kan wel wat medicijnen laten staan, de Ostac, plaspillen en Aranesp.
Gewicht 57 kg. Ontlasting 1x redelijk veel.
Pijn in bovenbenen en buik/rug (4). Gewicht 57,5 kg.

  7 januari dinsdag
Goed geslapen. Wel behoorlijk pijn. Erg opgeblazen.
Hele dag zitten slapen. Ik heb weinig fut. Ben erg bang en depressief. Als ik als maar zo opgeblazen blijf, en pijn in de rug en buik houd, hoeft het niet meer zo van mij. Wat heeft het leven dan nog voor zin.
Gewicht 57,5 kg. Ontlasting: 1x.
Medicijnen: pantazol, diclofenac, 1x 2 MS Contin, diclofenac, 1x 2 MS Contin, 2x lactulosestroop.
Nog steeds dove mond. Ik probeer maar weer te gaan slapen. Morgen bloedonderzoek. Wat zal daar uitkomen?
De dokter heeft om 21.00 uur nog gebeld.

  8 januari woensdag
Bloedprikken thuis, gebraakt, temp 38.11, dokter hier geweest.

  9 januari donderdag
Heel vast geslapen. Door de 3 MS Contin of door de diclofenac. Nog steeds pijn onder in de buik. Temp. 39.39. Benen doen zeer aan de binnenkant.
Hele dag heel beroerd. Veel krampen in de bank. Ik weet niet of ik dit allemaal nog lang lan volhoud.
Nog steeds dove mond, pijn in de buik (6), pijn in de mijn rechterbovenbeen (7).
's Avonds 1 diclofenac bij het eten. Daarna of daarvoor ben ik in slaap gevallen, nadat ik de hele dag al had zitten slapen, en heb ik een tv-serie gemist. Om 22.00 uur kwam Rob thuis en werd ik weer wakker.
De ontlasting werd steeds dunner, de laatste keer waterdun. Ik moet vandaag Bij het naar bed gaan 2x MS Contin. In de loop van de dag had ik 2 paracetamol genomen wegens de pijn in mijn been en omdat ik het als maar zo koud had.

10 januari vrijdag
HB 5.2

10.00 uur naar het ziekenhuis voor een bloedtransfusie. 2 zakjes deze keer, i.v.m. trouwen Sheila en Erik. Hb was 5.2.
Ik ben wel benieuwd wat er verder gaat gebeuren met mijn opgeblazen buik. Ik heb nog steeds pijn in de buik als ik overeind kom, rechtsonder. Ik hoop toch zo dat ik de bruiloft van Sheila en Erik een beetje normaal mee kan maken. Gisteren zag ik het helemaal niet zitten.
Heel gespannen toen ik naar het ziekenhuis ging. Wat gaat er gebeuren?
Het prikken via de port-a-cath ging prima. Nou, dat hadden ze veel eerder moeten doen!!! Wat een opluchting ia dat zeg. Nu voel ik niets meer van het aanprikken. Eerst twee of drie keer liep de spuit niet door maar met een andere (langere) naald ging het prima. Na en tijdje kreeg ik het weer heel koud, maar er zit sneeuw in de lucht, dus misschien was dat de oorzaak. Lekker warme deken gevraagd. Toen ging het wel weer. De andere dames op de kamer hadden een sterilisatie of een curettage. Op een gegeven moment zei er een:"Nou ja, nu kan het alleen maar beter worden". (Ze had eerst veel pijn). Nou ja, voor haar kan en zal het ook wel beter worden.
's Middags had ik het even erg moeilijk. Ik kreeg steeds meer pijn in mijn buik en rug en de oncoloog was langs geweest en had weer gesproken over uitzaaiingen in de buikwand. Maar hij wilde nog niets doen aan mijn opgezette buik. Eerst maar proberen met 2 plastabletten en als dat niet helpt een punctie om het vocht weg te halen en verder onderzoek. Tegen de pijn gewoon meer pijnstillers gebruiken, maar niet vlak voor het trouwen van Sheila anders loop ik de hele dag te slapen.
Medicijnen: pantazol (12.30 uur pas), 30 mg MS Contin, 18.00 uur 100 mg diclofenac, 23.00 uur 30 mg MS Contin en 15 ml lactulosestroop.
Gewicht 23.00 uur 58,5 kg.
Temp. vanmorgen in het ziekenhuis 36.6.

11 januari zaterdag
Goed geslapen. Wel een paar keer wakker door het snurken van Rob en dat hij een beetje lag te draaien. 7.00 uur wakker. Zodra ik wakker ben en op mijn rug ga liggen doen mijn buik (rechtsonder ) en heupen zeer. Rob moet vandaag weer naar de stad. Zal ik thuisblijven of even meegaan? Dan ben ik dat Meegaan is wel vermoeiend natuurlijk, maar ik kan misschien wel gelijk nog even in de stad kijken. 57,5 kg.
Toch maar niet gegaan, want ik voel me toch wel slap, slaperig en duizelig. Achteraf gezien maar goed ook, want ik werd weer heel misselijk en moest vandaag weer verschillende keren kok kokhalzend naar de wc. De dokter gebeld en gevraagd of ik Primperan mag gebruiken. Dat mag.
Hele dag veel geslapen.
  8.30 uur pantazol.
10.30 uur 30 mg MS Contin en 2 plaspillen.
's Middags Primperan.
Ik heb het gevoel dat ik wel meer moet plassen, maar mijn buik blijft dik. Vooral nu vanavond, nu ik naar bed ga, is mijn buik weer heel opgezet. Nog steeds duizelig.
18.30 uur diclofenac 100 mg, 2x 15 ml en 1x 7,5 ml lactulosestroop. 23.30 uur MS Contin 30 mg.
Mijn buik borrelt af en toe en ik heb het gevoel dat ik winden moet laten (doe ik ook af en toe). Gewicht 58 kg. Ik hoop toch zo dat het dinsdag goed gaat. Het zou heel vervelend en triest zijn voor Sheila en Erik als ik nu zo ziek zou worden, dat ik niet gezellig mee kan doen.
Fokster gebeld, maar die adviseert om maandag de dierenarts te bellen. Als er al pups komen zijn het er hooguit 2 à 170 gr. per stuk.

12 januari zondag
Onrustig geslapen. Steeds erg bang dat ik veel koorts zal krijgen op de bruiloft van Sheila door bijvoorbeeld blindedarmontsteking. Nu ook weer pijn in de rug. Als ik overeind kom slaan mijn oren dicht. Ik moest vannacht wel wat winden laten. Nu heb ik ook last van linkeroor en het gevoel of mijn linkeroog en wang dik zijn. Dat trekt hopelijk wel weer weg in de loop van de morgen. (Mogelijk komt dat door alle medicijnen, MS Contin verhoging?). Ik ben zo bang dat ik de bruiloft van Erik en Sheila verpest.
2x eruit geweest vannacht. Ik ga me even wegen, 57,5 kg. Ik kan geen ene broek meer aan. Alleen die bruine die veel te wijd was. Het lijkt wel of ik zwanger ben, bah. Straks moet ik niet alleen 1x per twee weken een bloedtransfusie, maar ook nog één keer per twee weken vocht aftappen. En dan?
Na het ontbijt, één beschuitje volkoren + 1 gekookt ei, ging het wat beter.
Steeds als ik iets gegeten heb loop ik even erg te hikken en te boeren.
  8.30 uur pantazol.
10.00 uur 2x plasmiddelen.
10.30 uur MS Contin 30.
11.30 uur boterham met kaas en kopje thee.
's Middags kopje thee met wat kruidnootjes.
's Avonds 18.30 uur paar frietjes en frutsel rollade + bekertje karnemelk dessert. 1 diclofenac.
23.50 uur 1 MS Contin 30, lactulosestroop, boterham met jam.
Gewicht 58,5 kg. Heel erg opgeblazen.
De rest van de dag ging het wel goed en als het t/m dinsdag ook zo gaat mag ik niet klagen. Vanmiddag even met Inez naar het bos geweest (auto).
Ontlasting vanmorgen: goed, ca. 18 cm sigaar 2 kleuren.
Ik ga maar weer proberen te slapen.

13 januari maandag
6.30 uur wakker doordat Rob eruit ging. Hé, ik ben er nog. Slecht geslapen, veel dromen, veel wakker door snurken Rob. Heel veel last van mijn buik vannacht . Daardoor heel erg bang dat ik de bruiloft niet mee zou kunnen maken. Ik ging heel veel bidden, totdat ik ineens naar de wc moest. Kramp in de buik. Ontlasting gehad (2 sigaartjes x 5 cm?). Daarna kreeg ik een beetje lucht en minder pijn. Toen kon ik weer slapen. Ik heb wel een droog nachthemd aangedaan, want ik zweette heel erg. Nu, bij het opstaan heb ik het weer benauwd en misschien wel koorts. Ik hoop en bid dat ik na mijn ervaring van vannacht toch een paar goede dagen zal krijgen. Dat ik daarom mag bidden en daarop mag vertrouwen. Ik vind het zo moeilijk om mijn leven over te geven in Gods hand en er op te vertrouwen dat het zo goed is. Hoe doen ander mensen dat toch? Of moet ik niet vergelijken met andere mensen? Maar me gewoon ontspannen. Eerst maar opstaan en aan de dag beginnen. Nog genoeg te doen. Ik ben trouwens nog wel moe hoor. Gewicht 57 kg.
Vanmiddag naar dierenarts geweest met Inez. Die blijkt dus helemaal niet zwanger, helaas. Dit is nog het meest vervelend voor Emmie, die zo graag een puppy van Inez wilde hebben. Maar ja, voor ons, of althans voor mij, is het wel wat rustiger, zeker voor morgen hoef ik me daar dan geen zorgen over te maken, maar ook voor de komende maanden. Misschien gaat het straks weer wat beter met de buik en heb ik wat meer energie om te wandelen, te reizen of misschien op een later tijdstip om voor pups te zorgen.
Vader hier.
Vanmiddag kwam de dokter nog langs. Die heeft me toch een beetje gerust kunnen stellen dat er niet zomaar onverwacht nare dingen zullen gebeuren, bv. met mijn hart of mijn buik, maar ik blijf maar een achterlijke puntbuik houden, wat mij helemaal niet zint.
Rob moest vanavond naar de muziek. TV was niets aan. Uiteindelijk met Rob vader een spelletje Rummikub gedaan. Inez uitgelaten, poes verzorgd en naar bed. Maar toen kwam Rob thuis uit de muziek en die begon weer een heel verhaal over de muziek wat ik al 10 keer gehoord heb en ik ben al zo moe doordat mijn middagslaapje erbij ingeschoten is. Dus ik kapte min of meer af en ga naar bed.
Gewicht 58 kg.
Medicijnen: pantazol, 1x 30 MS Contin, 2x plasmiddelen, diclofenac, 2 pl 1x 30 mg MS Contin.
Voor het naar bed gaan nog een boterham met jam wegens maagzuur.

14 januari dinsdag
Sheila en Erik trouwen 14.00 uur, daarna dineetje
Inez puppy's? Nee draagt niet.
Vandaag is dan de grote dag! Onze oudste dochter trouwt. Ik heb wat onrustig geslapen en was verschillende keren wakker met pijn onder in de buik, maar mijn opgezette gevoel valt mee. Wel een beetje misselijk maar dat ben ik elke morgen. Ik neem Primperan mee en verder hopen we dat het goed gaat en het een heel fijne dag wordt.
7.00 uur opgestaan. Gewicht 57,5 kg. Ontlasting.
Ik ga me proberen aan te kleden en hoop dat ik daarbij niet op tegenvallende resultaten stuit.
Dat valt dus wel mee.
Normale medicijnen ingenomen: pantazol, plaspillen, 30 mg MS Contin.
Onderweg nog een boterham gegeten. Niet veel last van een opgeblazen buik (hij is wel opgeblazen), maar wel van maagzuur. Daar aangekomen had ik al heel dikke benen. Poosje met de benen omhoog gezeten.
Toen we bij het gemeentehuis aankwamen was ik heel erg misselijk en duizelig. Ik wilde nog snel een zetpil Primperan nemen maar die viel uit elkaar, door de rot verpakking moest ik er veel te hard in knijpen. We kwamen als laatste de trouwzaal binnen, nou ja de laatste waren Sheila en Erik natuurlijk. De ambtenaar hield een heel leuke speech:"Toen Sheila en Erik elkaar leerden kennen was Sheila thuis op haar flat en Erik stond op de steigers buiten. Zozozozozo! Erik zag daar wel wat in. Hij waagde een poging door Sheila te bellen, maar Rens woonde toen bij Sheila en die nam de telefoon op want Sheila stond onder de douche. Rens zei dat ook, maar toen hij Sheila geroepen had, had Erik de hoorn er al opgegooid. Een vreemde vent bij Sheila in huis......? Nee, dat wordt toch niets meer. Gelukkig is alles toch weer goed gekomen".
Na de officiële plechtigheid sprak Erik mij meteen aan met "moeder". Dat vind ik erg fijn, ik hoop dat hij dat blijft doen. Ik ben zo blij dat ik deze dag heb mee kunnen maken. Dat het vandaag zo goed ging is voor mij een teken dat Gods zegen op dit huwelijk rust. Na de plechtigheid naar een restaurant voor een Hightea. Dat was erg gezellig. Deze manier van huwelijkviering is misschien nog wel leuker en mooier en rustiger dan de grote bruiloft met over de 100 gasten en loeiharde muziek. Om 17.00 uur gingen we nog even mee terug naar hun huis. Om 18.00 uur naar huis. Papa ging toch nog maar mee en slaapt nog bij ons. Vanavond nog een spelletje Rummikub gedaan.
22.00 uur 30 mg MS Contin.
19.30 en 22.30 uur lactulosestroop.
23.00 uur naar bed. Gewicht 58,5 kg. Heel dikke strakke onderbenen.
Nu val ik om van de slaap. Trouwens, vanmiddag bij de Hightea ook.

15 januari woensdag
Vannacht erge pijn onder in de buik (6). Vanmorgen, toen ik diep zuchtte, deed het echt heel erg zeer. Ik zal vandaag en de komende dagen helemaal wel veel last hebben van mijn benen, enkels, buik en rug. Nu heb ik veel last van maagzuur, dus ga ik eerst maar een pantazol nemen. Mijn rug gloeit (?) bovenaan tussen de schouderbladen. Weer wat nieuws. Gewicht (58,5 incl. kleren).
Hele dag zitten slapen. Ik was zo moe. Viel steeds in slaap boven de krant, weekblad of voor de tv.
1x Inez uitgelaten.
Medicijnen: pantazol, 1x 30 MS Contin, 2x plasmiddelen, diclofenac 100 mg, 1x 30 mg MS Contin, 1x (of 2?) lactulosestroop, 1 Primperan.
Af en toe behoorlijk pijn onder in de buik. Bij vlagen toch moeite met plassen. Wat staat mij nu nog verder te wachten vanwege die buik? Dat vele slapen van mij komt ook omdat ik niet vooruit wil denken. Wat voor hobby of werk zou ik nou toch eens kunnen gaan doen? Als het weer wat beter wordt kan ik misschien weer wat meer met Inez lopen.
Gewicht 58,5 kg.

16 januari donderdag
7.30 uur opgestaan. Gedoucht. Gewicht 57,5 kg. Ik werd wakker doordat ik lag te dromen.
Wat word je moe van dat douchen zeg. Ook mijn haar gewassen. Ik heb weer aardig wat blauwe plekken. Rechterhand onder trouwring (waarschijnlijk een te stevige hand gegeven dinsdag), linkerdijbeen, rechterelleboog, rechterbovenarm (al een week of 8), boven op linkerhand.
Vanmorgen als ik zuchtte deed dat heel erg zeer onder in de buik. Zelf Inez uitgelaten vanmorgen, omdat ik dacht dat dat wel kon. Toen ik terugkwam was ik helemaal buiten adem en duizelig en pijn in de buik. Ik viel bijna met de deur naar binnen doordat ik misgreep.
Medicijnen: pantazol, 1x 30 MS Contin, 2 paracetamol wegens rillen en koorts (37.8), 1 diclofenac, 30 mg MS Contin, 3x lactulosestroop.
's Avonds weer heel harde buik. Gewicht 58,5 kg.
Emmie kwam vanmiddag nog langs voor papieren en om over een hondje te praten. Ik vind het een verward verhaal over dat hondje. Ik vind het wel vervelend dat Emmie zoveel rond loopt te vertellen dat ik ziek ben. Nu wil de fokster Inez straks niet meer dekken en we hebben wel dekgeld betaald. Nou ja, dat regelen we (of regelt Rob) wel als Inez weer loops is.

17 januari vrijdag
Vroeg wakker. Veel liggen draaien. Steeds meer pijn in heupen en onder in buik en rug (7). Ontlasting: mooie vette.
Niet naar redactievergadering geweest. De dominee is nog langs geweest en komt volgende week na zijn vakantie weer. De dokter gebeld over de plaspillen. Mee doorgaan.
Medicijnen: pantazol, 30 mg MS Contin, diclofenac, 30 mg MS Contin.
Pijn in rug, buik (5), onderbuik (5), onderrug (5).
Emmie heeft een pup gevonden. Gelukkig, weer een zorg minder.
1 plaspil vanavond. 59 kg. Binnenkant benen erg zeer (7), benauwd in zijde rechts (5).
2.45 uur wakker dingen wakker geworden van de pijn in de pijn in de buik onderin. Maar weer verder slapen. Geplast. Nog een keer midden in de nacht een tijd rechtop in bed gezeten.

18 januari zaterdag
Om 8.00 uur wakker
. Wel pijn in rug en buik.
Nu kom ik overeind en val bijna meteen weer in slaap, rechtop zittend. Ga me maar snel aankleden en eten en Inez uitlaten. Rob is in bad, dus moet ik Inez maar uitlaten. Ik hoop tenminste dat dat lukt en dat ik niet al te duizelig word. 59 kg.
Met veel moeite Inez uitgelaten. Ik kan bijna niet lopen door de pijn in mijn benen, rug en buik.
Krant gelezen, steeds in slaap gevallen, tijdschriften gelezen.
Medicijnen: pantazol, 30 MS Contin, 2 paracetamol omdat ik het weer zo koud had, diclofenac, 30 mg MS Contin, 3x lactulosestroop.
's Middags nog een keer met moeite Inez uitgelaten. Rob ging 's avonds ook nog weg en toen zat ik weer te slapen. Hele dag veel pijn in de buik en rug en blindedarmstreek (7). Ik durf bijna niet te gaan slapen. Afgelopen nacht ook al twee keer een half uur rechtop in bed gezeten. Ze hebben nu een verstelbare lattenbodem in de aanbieding. Misschien dat dit verlichting kan geven voor mij. Probeer toch maar te slapen. Desnoods extra MS Contin of beneden in de stoel gaan slapen.
Gewicht 59(5) kg. Steeds zwaarder dus i.p.v. lichter.

19 januari zondag
Toch weer en paar keer wakker geweest door pijn in mijn buik. Een keer 20 minuten rechtop gezeten. Ik weet niet meer wat ik met mezelf aan moet. Voorlopig ga ik me weer aankleden.
Gewicht 58 kg.
Bijbels dagboek gelezen.
Medicijnen: pantazol, 30 MS Contin, diclofenac, 30 mg MS Contin.
Nog steeds erg opgezette buik. Gewicht 59 kg (24.00 uur).
Tot laat tv gekeken i.v.m. verkiezingen. Nu ga ik slapen.

20 januari maandag
Kon niet meer slapen van de pijn in de rug en buik. Pantazol + beschuitje. Krant gelezen. Toen Rob opstond nog een beschuitje en thee. Krant verder gelezen. Nog steeds pijn in de buik. Plaspil, 30 mg MS Contin.
Hele dag last van vermoeidheid, futloosheid, opgezette buik.
Wel gestofzuigd beneden. Dat viel erg tegen. 's Middags zitten slapen en lezen en puzzelen.
's Avonds lezen en puzzelen en Emmie belde ( uur). Rob was laat thuis uit de muziek.
23.30 uur naar bed. Gewicht 59,5 kg. Pijn in de benen.

21 januari dinsdag
Verschillende keren wakker geweest met veel pijn in de buik, heupen en rug. Misselijk van de pijn. Tijd op de rand van het bed gezeten. Ook mijn ribben rechts doen flink zeer. Als ik me beweeg, omdraai of zo, dan werd de pijn erger en de misselijkheid ook. Niet dat ik hoef te spugen, maar mijn buik blaast op of de pijn zakt naar een kant van de buik. Ik weet niet precies hoe ik het moet omschrijven.
Om 7.30 uur vroeg Rob of ik zo'n pijn had en waarom ik geen extra pijnstiller neem. Ik ga er toch zo uit en dan zit ik weer zo kort op elkaar met de medicijnen. Waarschijnlijk maakt het inderdaad niet meer uit voor mij of ik nu veel of weinig pijnstillers gebruik. Ik vraag me af of en ander bed (met ander matras) wel of niet helpt. Ik moet vandaag of morgen naar de dokter en ik weet niet of punctie of foto's of scan iets meer aan het licht brengt van wat van wat de oorzaak is.
7.00 uur opgestaan. Aangekleed. 59 kg. Beschuitje met kopje thee, pantazol en plaspil. Twee tellen later ligt alles in de wc (Rob: Door de kracht van het braken plaatje kwijtgeraakt. Had geen tijd meer om het op de wastafel te leggen. Ik vraag: 'Is dat een voorteken?' Ze geeft geen antwoord. Voor het eerst van mijn leven in wc pot gegraaid. Plaatje niet gevonden.
Primperan. Pijn in de rug rechts nast naast ruggenwervel en pijn in de blindedarmstreek.
23.45 uur behoorlijk pijn in bovenbenen en voeten/enkels. Opgezette buik, ondanks 2x overgeven. Gewicht 59 kg. De dokter is geweest. Tijd zitten praten over angsten voor behandeling of keuze tussen behandeling en alleen morfine. Mijn zus belde ook, eerst omdat ze wil komen, en vanavond om te horen hoe het gaat en dat ze misschien vrijdag komt als ik voor een bloedtransfusie moet. Emmie belde ook. Eerst om te vragen hoe het met mij ging en later over een brief advocaat, maar nu even niet.
Ik hoop dat ik vannacht niet zo'n pijn in mijn maag/buik heb. Ik moet morgen toch ook echt beginnen aan Kerkepraat, als ik tenminste niet weer zo miselijk en zwak ben.

22 januari woensdag
Vannacht ging het iets beter dan gisteren. Pantazol. Geen plastablet, omdat ik bang was dat ik dan weer misselijk zou worden.
Vanmiddag ging Rob naar een bed kijken (elektrisch verstelbare bedbodem). Af en toe was ik misselijk, maar ik heb toch wat aan Kerkepraat gedaan totdat Rob terugkwam.
's Avonds cup-a-soup gegeten en een bekertje karnemelkdessert.
23.15 uur naar bed. Gewicht 59 kg. Heel dikke benen, vooral net boven de knieën. Toch met de benen hoog gezeten. Ik dacht dat mijn opgeblazen buik minder was, maar het is misschien wat meer gas i.p.v. vocht.
De prikzuster is geweest. Morgen hoor ik wel wat er verder moet gebeuren. Misschien is een MRI de beste oplossing??
Ik ben af en toe toch wat misselijk en ook moe. Vanmiddag niet geslapen. Af en toe heel duizelig alsof alles omvalt, ikzelf erbij. Dan weer slaat mijn rechteroor dicht. Allemaal van die rot klusjes klachten.

23 januari donderdag
Toen ik pas in bed lag had ik best veel pijn pij in rug en buik en druk in mijn hoofd. Ik dacht eerst dat ik minder druk in de buik had, maar dat was "verschoven" naar de benen, net onder de knieën. Daar was het ook heel dik en gespannen van het vocht. Eng hoor. 58,5 kg. Ik ben benieuwd wat de bloeduitslagen zijn en wat de oncoloog zegt over mijn buik. Ik word er allemaal zo onzeker van.
Vannacht weer een uur op de rand van het bed gezeten. Ik moet maar proberen om de Kerkepraat af te maken of Rob moet erbij helpen.
Vandaag ging het allemaal heel slecht. Weer een uur rechtop in bed gezeten. Ook in de stoel zitten ging niet echt lekker en eten lukt niet. Pijn in de rug onder schouderbladen en onderin.
Vanmiddag de dokter gebeld voor de uitslagen. Morgen om 10.00 uur bloedtransfusie. Ik ben steeds weer erg buiten adem. Volgens de dokter doen mijn maag en mijn lever nu ook mee met uitzaaiingen en vocht.
Mijn broer en schoonzus willen zaterdag komen, maar ik weet zelf niet wat ik wil.
Ik zit de hele dag te slapen door gebrek aan voeding en zuurstof en door de koorts (37.9).
Vanavond is de dokter nog langs geweest. Wel fijn die steun. Ik heb steunkousen gekregen en astronautenvoeding.
(Pols 90). Gewicht 59,0 kg. Het ziet er allemaal niet zo goed uit. Rob is heel somber. We moeten ook de kinderen inlichten.
Ontlasting: ja.

24 januari vrijdag
Goed geslapen. Om 3.00 uur extra MS Contin (10 mg) genomen. Wel kortademig maar wat minder pijn.
Gewicht: 59,5 kg (aangekleed).
Vandaag weer een bloedtransfusie halen. Hopelijk voel ik me daarna wat fitter dan gisteren.
Om 10.00 uur in ziekenhuis. Bloedtransfusie. 10.30 uur kwam de oncoloog langs, die heeft de gegevens van de vorige echo opgevraagd en besloot om vocht af te tappen. Verdovingsspuitje voelde ik nauwelijks door de spanning in mijn buik. Daarna een sneetje. Dat was heel even gevoelig. Het inschuiven van het slangetje was een beetje vervelend kriebelig, benauwd gevoel. Op mijn vraag of het vocht opgestuurd zou worden naar het lab zei hij:"Waarom zouden we dat doen? Dat doen we alleen als er mogelijke twijfel is over een infectie", maar hij is er 100% van overtuigd dat het door de ziekte komt. Die tumorcellen zorgen ervoor dat ik vocht vast houdt. Volgens de dokter is dat ook zo en doen de maag en de lever nu ook mee. Totaal bijna 5 liter vocht afgetapt. Ik vind dat heel veel. De oncoloog kennelijk niet. Mijn zus kwam vanmiddag nog op bezoek in het ziekenhuis. Na de lasex (na 1e zakje bloed) moest ik plassen en ging ik op de po-stoel. Ik had toen heel erg veel pijn in de buik en rug en zij. Later nog een keer naar de wc geweest (met hulp van verpleegster). De hele middag en avond pijn in de buik gehouden, hoewel na de diclofenac (19.00 uur) en MS Contin (30 mg, 23.00 uur) die pijn even minder werd. Rechts bleef zeer doen.
Pleisters verwisseld. 23.00 uur naar bed. Gewicht 55,5 kg. Nog steeds dikke enkels. Eerst maar slapen. Morgen tube aandoen.

25 januari zaterdag
Ik kon gisteravond eerst niet slapen wegens hevige pijn in mijn ribben rechts (8). 2 paracetamol genomen. Na verloop van tijd toch wel in slaap gevallen. Uiteindelijk toch wakker geworden van de wekker. Nog wel een keer eruit geweest.
Probeer rustig aan te doen. De hevigste pijn is over. Rob gaat bedbodems kopen, als ze die nog hebben. Ik heb nog wel slaap hoor en ben een beetje misselijk. Rob heeft even geholpen met mijn tubes aantrekken. Ik ga me aankleden en kijk hoe het dan gaat. Als mijn broer en schoonzus bellen kan ik dan zeggen of ze wel of niet moeten kunnen komen. Gewicht 55,5 kg.
Vanmorgen, toen Rob met de buurman weg was voor bedden, heb ik weer overgegeven. Ik voelde me dus weer hopeloos. Pijn in de ribben en moe en teleurgesteld dat ik me nog niet beter voelde. Toen ik net in de stoel in slaap was gevallen belde Emmie, dus was ik weer wakker. Kon zij ook niet weten, het was 12.15 uur. Ik was ook heel hees. Emmie schrok ervan. Mijn broer gebeld, die schrok ook. Ze zijn toch maar even gekomen en dat vond ik toch wel fijn. Wie weet de laatste keer, als het zo doorgaat dat ik niet kan eten en wat ik eet weer uitspuug. Mijn schoonzus heeft heel fijn de was gestreken en gestofzuigd en mijn nieuwe bed opgemaakt. Toen zijn ze weer weggegaan. Ik heb vanmiddag nog een tijdje zitten slapen. Vanavond stond Rob heel beteuterd te kijken. Ik was tegen hem aan het praten en viel al pratende in slaap. (Rob: Ze zit tegen me te praten, valt in 'slaap', wordt weer wakker en vertelt gewoon verder alsof er niets aan de hand was. Ze zag me verschrikt kijken en ik zeg:'heb je dat niet in de gaten gehad?' Ze zit me ongelovig aan te kijken.'Je praat tegen me, valt in slaap en praat weer gewoon verder')
. Ik ben maar naar boven gegaan en heb toch nog een beetje aan Kerkepraat gewerkt.
23.20 uur naar bed. Gewicht 54,5 kg.

26 januari zondag
8.30 uur opgestaan. Goed geslapen. Alleen bij het wakker worden een beetje pijn onder in de buik. Gewicht 53,5 kg. Ben ik nu alleen een beetje misselijk, of komt dat door de trek (honger wil ik niet zeggen). Zo eerst maar proberen iets te eten. Mijn buik is nog niet echt dun maar mijn bovenarmen lijken wel magerder. (Rob: Het is triest om te zien hoe een lichaam aftakelt en verwoest wordt. Haar gezicht dat gaat invallen, haar billen die rimpelig worden, haar spieren in de armen die platte fietsbandjes lijken, haar lichaam dat zichzelf opvreet).
Hele dag met Kerkepraat bezig geweest. 's Middags 1 uur geslapen.
Vanavond een tijdje zitten slapen. Vanavond Inez gekamd en zitten slapen tot ca. 20.00 uur. Daarna zitten slapen.
Vrijwel geen slaap. Wel de hele dag pijn last van "knappende" oren. Dat is wel heel hinderlijk.
23.15 uur naar bed. Urine nog steeds rood met rode spikkeltjes. Nu maar hopen dat dit niets ernstigs is. Af en toe nog wel pijn onderin de buik. 3 pakje astronautenvoeding gedronken en vanavond een kom soep (kippen). Toch ook wel een beetje vermoeidheid en uitputtingsverschijnselen. Zou dat komen door lage Hb of door gebrek aan voeding? Ik denk het eers tweede. Behalve een kopje soep nog niet veel "echt" voer gegeten. Wel kopje soep soep en beetje water en lactulose voor pilletjes maar geen (maaltijd) brood, of zo.
Ontlasting normaal.

27 januari maandag
7.30 uur opgestaan. Mail gestuurd naar Wilma (van lotgenotencontact op internet), zij zit in zelfde situatie. Alleen geen spugen.
Gewicht 54 kg. Bij het opstaan toch een beetje misselijk en pijn in buik, dus durf ik nog geen thee met beschuit te pakken en houd ik het nog maar even bij astronautenvoeding. Ik ga me nu aankleden.
Toen ik vannacht en vanmorgen wakker werd had ik weer heel veel pijn in mijn buik. In de loop van de dag liep het gewicht op tot 55,5 kg. Dat vind ik toch wel naar hoor. Mijn buik wordt ook weer dikker. Veel zitten slapen, boven de krant en zo.
't Rio belde voor nadere afspraken van thuiszorg. Soms voel ik me al weer zo fit dat ik zelf denk te kunnen stoffen en stofzuigen. Dat laatste doe ik dus niet, maar met de stofdoek rondgaan wel. Gisteren de kamer, vandaag de slaapkamer. Ik ben al die tijd nog niet buiten geweest. Ik weet ook niet of dat goed is of dat ik juist wel, al is het maar 5 minuten, naar buiten ga.
Vanmorgen krant gelezen (steeds in slaap gevallen erboven). Teletekst gekeken. Nu ga ik eerst maar eens proberen te slapen. Het is veel te laat 0.30 uur. Het is dat ik de hele avond heb zitten slapen en dat Rob zo laat is uit de muziek. Voor mij en Inez wel vervelend.
Vanmorgen ook een lange mail gestuurd naar Wilma.
Ontlasting??
Goed geslapen. Vannacht wakker en hevige pijn in buik (of rug?).
Ik ben heel bang dat ik morgen weer zo'n pijn onder in de buik zal hebben en dat is niet fijn.

28 januari dinsdag
Vanmorgen om 6.15 uur nog een keer hetzelfde verhaal. Ik ben zo bang dat de opgezette buik weer terugkomt. Wat moet ik dan doen? Het zit weer helemaal onderin en rechts.
7.00 uur liep de wekker af. Toen ben ik maar opgestaan. Gewicht 55,5 kg.
Vannacht 2 paracetamol genomen. Hielpen niet echt.

29 januari woensdag
Hele dag weer heel slaperig. Helemaal geen benul van de dag of de tijd. Ik belde mijn zus en wil haar iets vertellen, ik weet niet meer waarover, en dan wil ik zeggen dat alles één kleur heeft. Alles is grijs. Ik weet niet waar dat op slaat. Ik durf gewoon niet naar bed te gaan, omdat ik bang ben dat ik rare dingen zeg of misschien wel niet meer wakker wordt. Ook bang.
Ik word steeds zwaarder, dat vind ik ook niet fijn. Ook bang dat ik weer zo'n vreselijke pijn heb als ik wakker word.
Ik word zo wanhopig. Vandaag de hele dag zo'n pijn onder in mijn buik. Alsof ik steeds heel nodig moest plassen, maar er kwam niet meer dan een paar druppeltjes. Eureka dachten wij. We hebben het gevonden. De blaas zit vol. Die laten we leegpompen en het probleem is over. Naar de dokter. Nou, niet dus. Er kwam maar een heel klein beetje urine en verder niets. Zwaar teleurgesteld. Urine weggebracht, daar zat ook niets in. Ook de plaspillen hielpen nietniet.
22.45 uur naar bed. Gewicht 56,5 kg.
Ik ben er ook niet zeker van dat als er een kindje in het water valt of ik die er uit zou halen. Dus of ik er achteraan zou springen. Nu kan ik niet zo goed zwemmen dus weet ik ook niet of ik het kindje zou kunnen redden. Hoe ik nu hier ineens op deze gedachte kom weet ik niet. Teveel TV gekeken? Ik ben snel gestopt met TV kijken, anders lig ik weer de hele nacht te dromen. Je ziet dat ik weer van alles door elkaar gooi. Eng hoor. Ook het feit dat ik de hele dag zit te slapen vind ik best eng.
Morgen overlegt de dokter met de oncoloog wat er verder met mij en mijn buik moet gebeuren. Misschien een CT-scan maken? Is dat eng? Doet dat pijn? Word je daar misselijk van? Kan je meteen naar huis?
Voorlopig maar eerst slapen.

30 januari donderdag
6.30 uur wakker. Ik kon niet echt meer slapen. Veel pijn in de buik. Wat moet ik ermee. Paar keer de bedbodem verzet. Rens is jarig vandaag. 56 kg.
Ik heb weer heel veel pijn in de pijn als ik overeind kom. Voornamelijk steeds op rechterzij gelegen, alleen vanmorgen vroeg links.
Wat gaat er vandaag allemaal gebeuren? De dokter zou contact opnemen met de oncoloog.
Vanmorgen bij het ontbijt weer erg misselijk. Even naar boven omdat ik dacht dat ik moest spugen. Er kwam een heel klein beetje ontlasting, verder niets. Weer naar beneden. Beschuitje gegeten en half kopje thee gedronken. Emmie belde al weer zo vroeg op. Weer over haar ex en de recht zaak.
Ik heb steeds vreselijke pijn in mijn buik/rechterlies en kan wel huilen. Wat heeft het leven op zo'n manier voor zin. Als ik zo denk voel ik me meteen weer heel schuldig, want er is nog zo veel om dankbaar voor te zijn. Waarom haal ik steeds eerst de sombere kant naar boven? Vanmiddag komt komt de dokter langs. Hij heeft overlegd met de oncoloog, maar als ik het goed begrijp is er weinig hoop voor mij (ons). Misschien kan er nog een onderzoek of een gesprek plaats vinden met de oncoloog, maar de risico's schijnen veel te hoog te zijn voor een ingreep. Maar de oncoloog is best bereid om nog eens met ons de mogelijkheden door te praten.
Volgende week krijg ik waarschijnlijk huishoudelijke hulp. Ik hoop dat ik daar wat aan heb en misschien nog wat kan genieten. Als het goed klikt kunnen we gezellig samen koffiedrinken en wat kletsen. Als ik tenminste niet in slaap val, zoals vanmorgen met een buurvrouw. Die kwam vanmorgen, maar ik zakte steeds weg tijdens het gesprek. Dat is ook zo vervelend. Staat zo lek lekker geïnteresseerd. Ze had het wel in de gaten en ging al weer snel weg.
Ik ben nu ook erg slaperig. Vanmorgen heb ik eerst in de bijbel gelezen en de krant en toen viel ik ook al steeds in slaap. Vanmiddag wilde ik verder met de bijbel en viel ik weer in slaap. Later ging het beter. Ik had toen 2 paracetamol genomen. Dat raadde de dokter ook aan. Of meer morfine of meer paracetamol. Ja, dan moet ik maar meer paracetamol nemen, dat helpt volgens mij beter en geeft niet zo'n kliederboel. Ik hoop zo dat ik naar Rens z'n verjaardag kan. Dus ga ik eerst maar meer paracetamol proberen. Als het niet of na Rens verjaardag niet beter gaat neem ik weer meer morfine. Gisteren Na het inwendig onderzoek van maandag heb ik wat last van bloedverlies, dus liever niet met morfine. Ik word daar ook zo slaperig van. Ik zit nu bijna helemaal rechtop en heb dan geen pijn. Hoe moet dat straks in bed? Ik ga maar weer proberen te slapen. Iedereen is inmiddels aardig afgekoeld. Het schijnt koud te zijn buiten. Volgens Rob (-20o?).
Gewicht 56,5 kg. Ontlasting: heel klein beetje; eten: 2x een boterham (witte en een bruine), beetje erwtensoep.

31 januari vrijdag
8.05 uur opgestaan. Wakker geworden door keffen van Inez. Toen ik er eenmaal uit was was Inez stil. Toen ik wakker werd had ik geen pijn, maar toen ik eruit was en aangekleed werd ik weer een beetje misselijk. Ik ben weer een beetje aan het schokken. Momenteel doen mijn ribben rechts een beetje zeer, niet mijn lies.
Ik heb wel lekker geslapen. 2x eruit geweest. Om 3.30 uur 2 paracetamol genomen om 5.30 uur een half uurtje rechtop gezeten.
Nu (23.09 uur) ben ik weer heel slaperig en val ik zo weer ter plekke in slaap, terwijl ik daarnet heel helder en wakker was. Toch ook nog steeds een opgeblazen buik. Gewicht 56 kg. Nog steeds een dikke opgeblazen buik.
Vanmorgen weer heel misselijk. Als ik naar boven ga om Primperan te nemen of te spugen komt er weer een heel klein beetje ontlasting. Verder niets. Toch maar geen Primperan. Beschuitje gegeten en kopje thee gedronken. Boven krant zitten slapen.
Carin zei vanmiddag dat die verwardheid misschien wel komt van de narcose van de port-a-cath. Toch eens navragen. Nu steeds last van winderigheid. Ik wil zo graag weer helder zijn en natuurlijk het liefst ook zonder pijn.
De RIO belde. Dinsdag krijg ik mijn eerste hulp. De dominee heeft zijn afspraak verzet naar dinsdagmiddag en de dokter belde dat ik maandagmorgen bij de oncoloog terecht kan. Daar was een patiënt uitgevallen. 'k Ben benieuwd wat hij kan vertellen. Misschien is er toch hoop en kan er nog iets gedaan worden, of je kunt nog tig onderzoeken doen die geen zin hebben omdat er toch een te groot risico is om in te grijpen met een onderzoek, of een operatie o.i.d.. Afwachten maar. Als ik maar naar Rens z'n verjaardag kan. Ik probeer al de medicatie te verhogen door extra paracetamol te nemen. Helpt dat niet dan ga ik na de verjaardag van Rens meer morfine slikken. Misschien voel ik me dan wat meer ontspannen.
23.30 uur naar bed. Gewicht 56 kg.


2003

  1 februari zaterdag
Zeer slecht geslapen. Veel pijn gehad. Stijve nek bij het wakker wakker wakker wakker worden. Nog steeds pijn in mijn buik. Ik hoop dat het vandaag wel wel beter gaat. Ik werd wakker door Rob geloof ik ik. Het is maar goed dat we de verjaardag van Rens morgen vieren. Dat wordt zo weer een hoop geschuif met slestoelen tegen de misselijkheid en pijn en zo.
7.30 uur opgestaan. Gewicht 57 kg.
Ik ben nu zo gigantisch bang. Mijn tube was wat afgezakt en ik heb nu zulke onwijs dikke benen, direct onder de knie. Het lijkt wel of mijn benen elk ogenblik uit elkaar kunnen knappen. Ook mijn buik is weer zeer opgezet. Ik heb toch af en toe geprobeerd om te drinken en te eten. Verder heb ik de hele avond met de benen omhoog gezeten. Ik weet dus niet meer wat ik eraan moet doen. Ik plas regelmatig kleine beetjes. Ontlasting heb ik ook gehad. Niet echt veel, maar ca. 15 cm. Hoe kan ik nu vocht genoeg naar binnen krijgen en ook weer afgevoerd? Ik ben bang dat er vandaag of morgen een bloedvat knapt. Of dat ik 's morgens niet meer wakker word. Zal ik vannacht rechtop blijven zitten of juist niet. Dan zakt het vocht misschien wel uit mijn hoofd.
23.12 uur, als ik nu in het ziekenhuis zou liggen zou ik ook niet rechtop kunnen blijven, want dan maak ik iedereen wakker.
Ik heb ook nog lactulose genomen.

  2 februari zondag 2003
Heel slecht geslapen. Veel pijn veel draaien, vaak wakker. Bij het wakker worden meteen weer een opgezette buik. Hoe moet dit toch verder?
Ik heb een heel grote plek op mijn linkerheup. Die zit er al heel lang.
Moet ik nu wel of niet mijn lange broek aan en van of ik bedoel mijn strakke kous?
Gewicht 58 kg.
Hele dag geslapen. Niet naar Rens geweest helaas. Voelde me te slap. Ben toch wel erg benieuwd wat de oncoloog morgen zegt. Kan me ook moeilijk concentreren. Heel dikke opgezette buik. Als ik daar nu eerst maar eens van af was. Als daar al iets aan de doen is. Ik ben erg bang van niet, want wat moet ik dan met de rest van mijn leven? Is er nog een rest? Of bestaat die ook alleen uit slapen. 23.00 uur naar bed. Gewicht 59 kg.
Woensdag bloed laten prikken en gelijk weer aftappen?
Eerst maar slapen. Ik ga proberen te slapen met het kussen minder hoog.

EINDE DAGBOEK LIDI
verder met dagboeken Rob en Sheila

< INDEX > < VERDER >