|
|
Kanotocht Krommenieër Woudpolder 23 km.
Het zou een rustig tochtje worden. We hadden vanwege de vakantie en het slechte weer dat daarna volgde wekenlang niet kunnen varen, dus bedacht ik een route die niet te vermoeiend zou zijn. Volgens de weerberichten zou de wind niet harder dan 3-4 zijn. We zouden dus best eens het Alkmaardermeer op kunnen. Ik heb wel ergens gelezen dat het daar best ruig kan zijn en beginners worden dan ook aangeraden daar niet te varen bij harde wind.
De avond ervoor heb ik de kaart grondig bestudeerd en gezien de afstand in het gebied rond Krommenie vond ik het aantrekkelijk om het Alkmaardermeer erbij te betrekken. Echter: als er veel wind staat dan kan een betrekkelijk kort tochtje toch nog erg vermoeiend worden. Dat was dus nu ook het geval. Er stond op het Alkmaardermeer een pittig windje, 4 was het zeker, maar voor het gevoel was het wel meer. Aangezien deze uit het noord-westen over het meer blies kwamen we natuurlijk meteen lekker binnen door uit het zuid-oosten deze plas te betreden.
Afijn, het begint al goed als we bij Wormer willen instappen. Mijn digitale fotocamera weigert dienst dus geen foto's. Misschien dat ik ze later nog eens maak en bij deze tocht kan plakken. Nu doe ik er maar een routekaartje bij.

Even erop klikken en je krijgt een mooi kaartje
Aanrijroute: Ook nu rij je richting Kayakcentrum Arend Bloem (zie tocht 6 en tocht 15). We stoppen er vlak voor bij de schutsluis en kanosteiger tussen de Zaan en De Poel. Parkeergelegenheid is er ook. Je kunt ook beslissen om door te rijden naar Oost-Knollendam en de instapplek van route ... te nemen. Je kunt dan direct de Beatrixbrug onderdoor varen en hoef je het stukje Zaan niet te varen. Scheelt ongeveer 2 km.
Wij gaan echter eerst een stukje over de Zaan, dus richting het noorden, varen. Vervolgens gaan we na de jachthaven linksaf onder de Beatrixbrug door. Bij de splitsing rechtsaf en we zitten op de Markervaart. Deze varen we ongeveer 2 km noordwaarts om vervolgens bij de eerste zijvaart linksaf te slaan. Een beetje saaie vaart, de Markervaart, ook grote boten varen hier. Zodra we langs de Westwouderpolder peddelen is het al een stuk leuker. We naderen dan het Alkmaardermeer via de Wijde Stierop en zoals ik al zei, de wind is (of lijkt) vandaag harder dan verwacht. Een zeekayak is dan wel zo prettig. Wij zijn helemaal niet van die technisch getrainde vaarders en de hoge of lage peddelsteun hebben wij niet in ons vaardigheidspakket zitten dus is het best spannend om hier overheen te moeten varen. Vooral als we de vaargeul oversteken is er flink veel deining. Gelukkig is het niet druk op het water zodat we ons op het varen zelf kunnen concentreren. We steken schuin over recht op de wind. In de verte zien we een toren (De Starttoren op De Nes, een klein eilandje in het uiterste puntje van de Hempolder/overigens zie je pas dat het een eilandje is als je er vlak bij bent). Die koers houden we een dikke kilometer aan. Aan de andere kant aangekomen is het gelukkig wat rustiger. We zijn behoorlijk afgepeigerd van de oversteek. We zien nog iemand al peddelend het eilandje naderen. Het blijkt een opblaaskanootje te zijn (!). De goede man is echter kleddernat. Wij varen ook naar de toren toe en zien links een plekje om aan land te gaan. We zitten hier op een steigertje uit de wind en in de zon dus dat maakt weer een hoop goed. Ik krijg het zelfs warm terwijl het niet meer dan 15 graden is. Het eiland zelf is mooi aangelegd en blijkt eigendom van een of andere club. Ik hoop dat ze het niet erg vinden als er een paar kanoers gebruik van maken. Het is wel te hopen dat je niet per ongeluk nodig moet, want zelfs honden mogen hier hun behoefte niet doen.
Na het nuttigen van een eitje en broodjes zien we de man met de rubberen kano weer vertrekken. Wij varen aanvankelijk naar het westen omdat we denken daar een doorgang te vinden maar dat blijkt een afgesloten natuurgebied te zijn. Dan maar weer terug naar onze lunchplek en via dezelfde weg zuidwaarts te varen. We blijven eerst dicht langs de oever varen tot het Limmergat een brede inham aan je rechterhand. Daar steken we aanvankelijk recht over om dan meteen linksaf te gaan. We steken nu weer over en hebben de wind in de rug. Dat gaat een stuk sneller. Aande overkant is het weer even spannend omdat onze kajaks worden opgetild door de hoge golven. We schieten rechtsaf het Buiten Krommenie in, een doodlopende inham en varen naar het uiterste puntje. Daar is een overdraagplaats met kanosteiger waar we eindelijk onze kajaks uit het ruige Alkmaardermeer kunnen tillen. Het wordt dan nog even hilarisch. Terwijl m'n mobiele telefoon afgaat die ik in een waterdicht etuitje op m'n dek bewaar, waait m'n peddel van de steiger en dreigt m'n boot ervandoor te gaan. Ik laat de telefoon weer op het dek vallen om m'n spulletjes te redden. Als ik eenmaal aan de kant sta waait het hele uierbaaltje van m'n kanomaatje de plomp in. Incluis z'n fotocamera. Gelukkig zat deze in een 'waterdichte' tas dus de schade viel best mee. Wat een lol. Mooie plek om te pauzeren als het mooi weer is. Nu dus niet dus stappen we aan de nadere kant direct weer in de boten en varen de rustige plas op. Na zo'n 200 meter bij de routepaaltjes (kom je hier veel tegen) rechtsaf een smalle doorvaart in tot je niet verder kan. Opnieuw klunen. De sloot aan de andere kant volgen tot een paar fraaie huizen. Daar linksaf en aan het eind weer rechtsaf. We varen nu richting de snelweg (A9). Nog voor de snelweg kun je linksaf, maar wij maken nog een extra lusje door rechtdoor te varen, onder de A9 door, Uitgeest in. Hier is rechts een sluisje waar we wellicht de volgende keer gebruik van gaan maken (overdragen) om op het Alkmaardermeer te komen. Nu gaan we hier linksaf, langs de kerk en bij de eerste doorvaart weer linksaf, weer de A9 onderdoor.
We komen nu op een meertje uit, de Wijenbus, die we recht oversteken. Het volgende meertje, Vroonmeer, steken we ook over, houden rechts aan en via de Overtoomsloot naderen we Krommenie. Ook hier moet je eerst weer overdragen. Bij de volgende T-splitsing gaan we rechtsaf en meteen weer linksaf, een bruggetje onderdoor die ons naar het centrum van Krommenie leidt. Ineens varen we tussen een groep kanoers. Bij de volgende T-splitsing gaan zij linksaf maar wij varen rechstaf, weer een brug. Voordat de vaart een bocht maakt linksaf nogmaals onder een brug door. Deze sloot helemaal uit varen tot een kerk aan je rechterhand. Bij deze T-splitsing linksaf en je zit in het oude Krommenie. Na een aantal bruggetjes kom je op een wat brede splitsing. Hier rechtsaf en meteen linksaf (dus eigenlijk rechtdoor) via een heel smal slootje en langs een weggetje. We komen gelijk wat zwanen tegen maar die zijn gelukkig aan mensen en drukte gewend. Even verderop stuiten we ook weer op de groep kanoers (je kunt dus rondvaren).
We blijven alsmaar rechtdoor varen, langs de weg, langs een hoop nieuwbouw, totdat we via Krommeniedijk weer de natuur invaren. Ook hier rechtdoor tot een brede sloot rechts die naar de molen leidt die we al een tijdje zien. Bij deze molen nog eenmaal overdragen. De lucht wordt nu aardig donker dus hopen we het nog net droog te treffen. Nu zitten we op de Nauernaschevaart en zien recht voor ons weer de Beatrixbrug. Daar varen we weer onderdoor en gaan rechtsaf de Zaan op. Als het begint te sputteren zijn we terug bij de auto. Na zo'n 6 uur onderweg te zijn geweest zijn we moe gestreden maar allebei van mening dat we dit beslist nog een keer moeten doen.
|
|