In de ochtend nog even de laatste boodschappen gedaan en net op tijd terug voor de FedEx zending met Hans zijn koffer. In de middag de mannen naar Dulles gebracht en inmiddels zijn we weer met zijn tweetjes. Toch ook wel weer leuk na een drukke en gezellige kerstweek.

Margreet, Chris en Ben zijn vandaag naar de Eaglebank Bowl American Football wedstijd geweest. Het bijwonen van zo’n spektakel was een lang gekoesterde wens van Chris en Ben en het kwam mooi uit dat de Army Recreation Service voor vrijkaartjes zorgde. Twee universiteitsteams (UCLA en Temple) speelden tegen elkaar. Toch even wat anders dan rugby. Ondanks de kou zeer de moeite waard. Wat opviel was dat er bier werd gedronken en vuurwerk werd afgestoken, maar dat er geen rotzooi werd getrapt.

Tijdens onze terugreis hebben we even flink gewinkeld. Allereerst naar Delaware waar je geen sales tax hoeft te betalen. Een nieuwe Apple MacBook Air voor Hans, die toch spijt had van zijn te zware MacBook Pro, waar Chris nu blij mee is. Vervolgens naar BassPro, een te gekke outdoor winkel met hallen vol met geweren, boten, hengels en outdoorspul. In Alexandria lekker Mexicaans gegeten bij Chili’s en tot slot nog even wat postorder bestellingen gedaan om het gat in Hans zijn hand te dichten.

Een zonnige zondag. Ideaal om New York te bezichtigen. Met ons bleken heel veel andere mensen hetzelfde te doen. Eerst naar de Uggs winkel, waar al een rij stond te wachten. Vervolgens met de ferry naar Staten Island om zo gratis het vrijheidsbeeld te kunnen bekijken. Ons plan om het Empire State Building te beklimmen ging door een wachtrij van ongeveer drie uur niet door. Dat houden Chris en Ben dus tegoed. Via Madison Avenue zijn we naar Central Park gelopen en onderweg de nodige bezienswaardigheden aangedaan. Na ruim zes uur wandelen zijn we moe en voldaan naar ons hotel teruggegaan.

Vanmorgen zijn we in de stromende regen in ongeveer vijf uur naar New York gereden. Nadat we ons in ons hotel in Secaucus hadden geinstalleerd zijn we naar Times Square en 5th Avenue gegaan. Dat het ook daar een natte bedoening was, mocht de pret niet drukken. Morgen is het droog en gaat de zon schijnen.

Met zijn vieren in Alexandria om de kerst te vieren. Ben is op de 22e aangekomen en onze verse cadet-korporaal Chris op kerstavond met Airfrance in de businessclass, pardon “affaires”. Het kerstdiner bestond uit grote dikke T-bone steaks, bereid op de barbecue onder de luifel (het regent hier inmiddels flink en de sneeuw is bijna weg). Margreet en ik hebben er een gedeeld. Chris stelde wat teleur en kreeg zijn bordje net niet leeg. Kennelijk is zijn maag gekrompen tijdens zijn eindoefening.

Op vrijdagavond begon het hier te sneeuwen en dat heeft tot gisterenavond geduurd. Er ligt nu 50 cm sneeuw in onze tuin. Gisteren zijn we (lopend) boodschappen wezen doen. Het was lekker rustig. Niet zoals dat hier hoort op de zaterdag voor kerstmis. Mensen met een 4WD hadden de tijd van hun leven. Wij hebben de tijd benut om ons waterbed in elkaar te zetten en het slaapt prima.
En die noodtoestand in Washington? Die betekent dat je langs bepaalde, vooraf bekend gemaakte, wegen niet mag parkeren, zodat sneeuwruimers vrij baan hebben. Klinkt dus heftiger dan het is.

Een lang weekend Madrid om een medaille uit te reiken en om aanwezig te zijn bij de 60e verjaardag van de Spaanse amateurvereniging.
Spanje heeft door twee feestdagen een lang weekeinde en het lijkt wel of iedereen dit weekeinde in Madrid doorbrengt.
Op zaterdag en maandag waren er allerlei amateurradio presentaties, de meeste over DX-expedities. Ik heb in ieder geval een uitnodiging voor een expeditie naar Spaans Sahara te pakken.
Op zondag was er een cultureel uitstapje naar het klooster van El Escorial, waar de Spaanse Koninklijke familie is en wordt begraven. Dat is aan mij niet echt besteed.
We hadden een verlate lunch, waarover zelfs de Spanjaarden klaagden. Het eten was prima maar nu hadden ze geen tijd meer voor hun siesta.
Daarna gingen we met een klein groepje Madrid in. Je kon er echt over de hoofden lopen. De Spanjaarden denken dat ze kunnen wedijveren met Times Square.... Vergeet het maar. Gelukkig zijn we niet echt gaan dineren, zoals oorspronkelijk het plan was. We hebben heel lekkere kleine hapjes gegeten en keerden rond enen weer terug in het hotel om daar de sluitingstijd van de bar (om 2 uur) nog even mee te maken. Niet gek voor een oude man.
Op maandagavond een slotdiner dat van 23:00 tot 01:30 uur duurde. Zo bleef ik tenminste in het Amerikaanse tijdritme. Na een korte nachtrust ging het richting Schiphol, waar ik Margreet bij de gate van het vliegtuig naar Washington trof.
Vanuit de lucht gezien is Dulles helemaal wit en de temperatuur ligt net boven het vriespunt. In Alexandria ligt (nog) geen sneeuw.