Ja hoor, wij kijken hier ook voetbal. Elke wedstrijd is te zien in Mackey’s pub, die voor de gelegenheid natuurlijk oranje is aangekleed. Weliswaar op een ander tijdstip waardoor de eerste wedstrijd om 8.30 's morgens begon. Het is er altijd erg gezellig met al die Nederlanders en zo hoeven we ook de gezichtsuitdrukkingen van Ronald de Boer (die bij ons favoriet is), niet te missen.

Je zou het niet zeggen, maar deze "hunk" is Ben op het strand in Ocean City, een supertoeristisch oord met veel vrouwelijk schoon, dus precies goed voor Ben en Pieter. Zonder  zoeken of wachten kon iedereen zijn auto kwijt op een "giant" parkeerplaats. Daarna was het nog wel 1 minuut lopen naar het strand. Een plekje vlak bij de pier op de punt leverde een branding met golven aan de ene kant en de uitgang van de haven met allerlei bootjes aan de andere kant op en natuurlijk volop vissers. In het water kwamen we een horseshoe crab tegen, ter grootte van een behoorlijk maatje wok. Ook was er een potvis aangespoeld wat later een nogal stevige zwarte medebewoner bleek te zijn.

Wie denkt dat het hoofdkwartier voor de Amerikaanse strijdkrachten een saai betonnen gebouw is, heeft het mis. Dit ervoeren wij tijdens een tour door het grootste gebouw van Amerika,  in een vijfhoek gebouwd. Het evenement zelf was natuurlijk strak georganiseerd met een hoog gehalte aan security-maatregelen en regeltjes (kauwgom mocht wel, maar geen bubbles  blazen). De gids, strak in het marinierspak compleet met handschoenen, presteerde het om de hele tour achteruit te lopen en wist met veel humor zijn verhaal te vertellen, over o.a. het centrale punt van het Pentagon dat door al zijn werknemers frequent werd bezocht, waardoor de Russen tijdens de koude oorlog vermoedden dat er wellicht ondergrondse gangen vandaan liepen. In werkelijkheid was het gewoon de kantine. De muren binnen waren verfraaid met interessante informatieborden over defensie. Er werd stil gestaan bij de slachtoffers van de terroristische aanslag van 11 september 2001, waarbij een vliegtuig in de zijkant van het Pentagon werd gevlogen. Opvallend was dat het gangenstelsel maar liefst 28 kilometer in totaal meet, maar dat binnen 7 minuten is elke plaats binnen het gebouw te bereiken is. Er werken 26.000 mensen, er ligt 160.000 kilometer telefoonkabel en er zijn 284 toiletten (gebouwd in de tijd dat blanken en zwarten hun eigen toiletruimtes hadden).

Open huis bij een van de grootste contest stations in de VS op slechts een uur rijden: daar moest ik naar toe. Er waren ongeveer 150 bezoekers. Gewoon je auto parkeren op het grasveld, je klapstoeltje eruit halen en aanschuiven. Hoogtepunt van de middag was de rondleiding, waarbij Frank W3LPL ons de historie achter het station en elke antennemast uit de doeken deed. Hierboven het “foolproof” antenne-schakelpaneel. Hieronder een impressie van de rondleiding. En een uitnodiging om vanaf dit fantastische station de CQWW contest te komen doen heb ik op zak!

Vandaag hebben we geprobeerd Ben wat cultuur bij te brengen. Het is mislukt!
Vanwege het 50 jarig bestaan van de Old Guard Fife and Drum Corps was er een taptoe georganiseerd. Het hoogtepunt was het optreden van het US marine Corps.













Verder werd er heel veel muziek uit de tijd van de civil war gespeeld. Na de pauze werd het helaas wat langdradig en begonnen we te snappen waarom er een doosje met oordopjes op iedere stoel zat geplakt.

Vanwege dreigende "thunderstorms" (na 30 jaar samen hadden we beter verdiend, vonden we) hebben we het geplande uitstapje naar New England of the Great Smokey Mountains gewijzigd en de zon opgezocht. We vonden een leuk alternatief dichter bij huis op “slechts” drie uur rijden: National Park Assateague en Chincoteague, een smalle zandstrook tussen een moerasgebied en de Atlantische Oceaan, waar wilde paarden en wilde muggen leven. Wat we ontdekten was een prachtige duinenrij met zowaar een (bijna verlaten, wat in Nederland zelden voorkomt) zandstrand met schelpen, krabbetjes, koddige vogeltjes en zelfs een pijlstaartrog.

Dat nodigde uit om uren in het zonnetje, met een stevige zeebries en ruisende branding, te wandelen. Lekker uitgewaaid werd de toeristische boulevard verderop in de cabrio verkend en we kwamen tot de conclusie dat we hier nog regelmatig te vinden zullen zijn. Een goede afsluiting en een goed begin van nog eens 30 jaar!