Klassieke gitaar

 

  

Over de oudste gegevens van dit instrument is er niet veel bekend ondanks de vele boeken die erover zijn geschreven.

Wel zijn er gegevens bekend dat er vroeger snaarinstrumenten bestonden die met de vingers of een strijkstok bespeeld werden.

Spanje heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van dit instrument.

Het karakter en de vorm van de gitaar zijn voornamelijk tot stand gekomen door Spanjaarden.

Een van de grootste Spaanse gitaristen/componisten was Fernando Sor (1778-1839). Zijn invloed werkt tot de dag van vandaag nog steeds door.

De in Barcelona geboren muzikant studeerde viool, cello, harmonieleer en compositie voordat hij gitaar ging spelen.

Zo’n 400 gitaarcomposities heeft hij op zijn naam staan die nu nog steeds een onmisbaar repertoir vormen voor vele ‘klassieke’ gitaristen.

Fernando Sor is vooral bekend geworden als vooraanstaand leraar waarbij stijl en techniek tot in het extreme uitgediept werden.

Aan een timmerman uit San Sebastian de Almeria, Antonio de Torres Jurado genaamd danken we de huidige constructie van de klassieke Spaanse gitaar.

Alle Spaanse gitaarbouwers namen uiteindelijk zijn bouwstijl over.

Bekende gitaristen die op gitaren van Torres spelen zeggen geen andere gitaren meer te willen.

De vader van de huidige klassieke gitaartechniek is Francisco Eixea Tarrega. Hij ontwikkelde de houding, de positie van de handen en het gebruik van een krukje onder de linker voet.

Een houding en positie die iedere beginnende gitarist wordt aangeleerd.

Tarrega staat ook bekend vanwege zijn vele bewerkingen voor gitaar van beroemde stukken gecomponeerd door Bach, Beethoven en Mozart.

Tot slot mag de naam Andres Torres Segovia zeker niet bij deze uiteenzetting ontbreken. Zijn naam is alom bekend.

Hij maakte in 1924 zijn concertdebuut in Parijs.

In de jaren dertig werd zijn naam over de hele wereld beroemd.

Door vooral zijn toedoen wordt de gitaar geaccepteerd als volwaardig klassiek ‘conservatorium’-instrument.

Home