Ouders met oudere kinderen

De familie Grubb

Waarom dan wel een ervaring verhaal....? We gaan nu 'gewoon' de puberteit in. Wel is nu de moeilijkheid van de dubbele cultuur erbij gekomen. De tweetaligheidsdrempel is eigenlijk genomen maar de dubbele cultuur is moeilijk te verwoorden. Het blijkt nogal wat verwarring te geven.
Tieners gaan vaak op zoek naar een eigen identiteit.... Maar is die nu Nederlands of Amerikaans?? Eigenlijk vallen ze tussen de wal en het schip. In Amerika zijn het geen echte Amerikanen en de mensen daar herkennen ze aan de Nederlandse manier van denken en doen. Hier in Holland zijn het geen echte Nederlanders en moeten ze zich vaak 'verdedigen' voor hun dubbele
cultuur. Hierbij moet je maar eens denken aan de bommen die nu vallen op Joegoslavie... in mijn oudste dochter haar klas zit een Servisch meisje uit Pristina.... Kunt u zich de discussies een beetje voorstellen???

Zijn hier ook ervaringen mee???
Groetjes, Suzanne Grubb.

De familie Klaassen

Hallo allemaal,

Ik heb net de berichten van het forum doorgelezen en het valt me op dat alle kinderen nog vrij jong zijn, tenminste daar waar een leeftijd staat vermeld. Vandaar dat ik dacht dat misschien iemand wat heeft aan onze ervaringen.
Wij, 2 nederlandse ouders, hebben 3 kinderen van 6,7 en 9 jaar en zijn momenteel woonachtig in Paraguay. Alle drie kinderen gaan naar de internationale school en hebben dus onderwijs in het Engels. Daarbij moeten ze van de overheid alhier ook les hebben in het Spaans én de lokale indianentaal! Kortom: in huis spreken ze met mij Nederlands, met de hulpen (en ook
onderling) Spaans. Op school tijdens de les Engels en zodra ze buiten het klaslokaal zijn weer Spaans met hun vriendjes.

Het zal jullie verbazen.....ze schijnen er geen probleem mee te hebben en springen van de ene taal in de andere, afhankelijk tegen wie ze spreken. Het geheim zit hem, denk ik, in het consequent zijn. Vanaf hun geboorte heb ik Nederlands met de kinderen gesproken en enkel dat, al zit de hele kamer vol buitenlanders, zodra ik het woord richtte tot de kinderen was het Nederlands. In eerste instantie was dat wat gemakkelijker, de omgeving sprak Engels, althans tegen ons en de kinderen..

Toen we hierheen verhuisden waren de kinderen 1,2 en 4. De oudste was altijd al naar een Engelse creche geweest dus toen hij net hier op school kwam was het even moeilijk daar de klasgenootjes tijdens het spelen Spaans spraken........een paar maanden later redde  hij zich al goed. Mijn dochtertje van 2 had het moelijker. Net een verhuizing achter de kiezen
werd ze voor het eerst in een creche geplaatst waar men Engels sprak en ,ook daar, de kindjes onderling veel Spaans. En dat terwijl ze net wat Nederlands begon te spreken. Ze is een paar maanden vrij stil geweest, is daarna gaan praten in een
onvoorstelbare mix maar met rustig verbeteren ( niet als kritiek maar haar vraag of opmerking op de juiste manier te herhalen) kwam daar ook snel een eind aan (later kwamen we erachter dat ze half doof is, iets wat haar ook niet meehielp).
De jongste heeft met de hulpen vanaf het begin Spaans geleerd zoals van mij het Nederlands. Later kwam daar de Engelse creche bij, zonder enig probleem.

Daar er in mijn omgeving verder geen nederlandse kinderen zijn spreken ze het Nederlands eigenlijk enkel met mij. Hoewel het hun moedertaal is heeft deze niet hun voorkeur, dat is na zoveel jaar het Spaans. Ik ben dan ook blij elk jaar een maandje naar Nederland te gaan zodat ze met de Nederlandse familie even goed kunnen oefenen. Daar komt dan ook meestal mijn zuster die met een Fransman is getrouwd en in Frankrijk woont. Haar drie dochters spreken goed Nederlands omdat hun moeder dat met ze spreekt. Dat hun vader de helft niet verstaat is volgens mijn zus zíjn probleem, moet hij de moeite maar doen haar taal te leren, zoals zij het Frans heeft leren spreken.

Kortom, ik wil eigenlijk iedereen maar een hart onder de riem steken, de kinderen leren hun talen bijna spelenderwijs in elk geval zolang men consequent één taal tegen ze gebruikt. Vaak vinden ze het maar vervelend en raar als iemand van wie ze het niet verwachten een andere taal gebruikt. Ik gebruik nu enkel Engels als ik hen help met hun huiswerk. Voorlezen in het
Engels vinden ze niet leuk, hen verbeteren als zij Engels lezen is OK.

Mijn enige zorg is nu: als we hier weggaan, hoe houden ze dan hun Spaans intact. Hebben ze een wereldtaal zomaar cadeau gekregen, zonde als ze dat zomaar weer zouden verliezen!!!!!!

Birgit

•  2 drietalige kinderen
• Nederlands/Frans
• Engels/Nederlands
• Bolivia
• Thailand
• Nederlands/Frans/Ests/Engels
• Australie
• Duitstalig
• Amerika
• Amerika 2

Terug naar Ervaringen