Op 1 mei 1999 is er in Spijkenisse een Vietnamees speelgroepje gestart.
Op deze bladzijde kun je hier alles over lezen.
![]()
1 mei 1999
Vandaag was de eerste bijeenkomst van het Vietnamese speelgroepje.
Het groepje bestaat momenteel uit 4 kinderen uit 4 verschillende gezinnen.
De leeftijden varieren van 3 tot en met 5 jaar.
De opzet is simpel: de kinderen komen elke zaterdag om 10 uur bij elkaar,
steeds bij een van ons thuis. Wij als ouders geven de kinderen dus bij
toerbeurt "les".
Er is een vast programma. De ochtend begint met liedjes zingen. Dan
spelen de kinderen met elkaar. Daarna worden er verhaaltjes voorgelezen.
De ochtend wordt besloten met ochtendgymnastiek. Om 11.30 worden de kinderen
weer opgehaald.
Vandaag was natuurlijk pas de eerste keer. Maar als het zo blijft als
vandaag zijn we allemaal erg tevreden. De kinderen deden enthousiast mee,
spraken ook onderling Vietnamees en hadden veel plezier.
25 mei 1999
Het speelgroepje draait inmiddels 4 weken. Elk gezin is een keer aan
de beurt geweest om het groepje kinderen op te vangen. Ouders en kinderen
zijn erg enthousiast. Voor de ouders is het een minimale belasting (1 keer
per 4 weken) en daarom genieten ze ook van de keer dat ze aan de beurt
zijn.
Zelfs al zijn de kinderen pas 4 keer bij elkaar geweest, je merkt nu
al effect. Mijn eigen dochter zingt nu bij voorbeeld heel veel zelfbedachte
liedjes in het Vietnamees, terwijl ze dat voorheen alleen in het Nederlands
deed. Als de kinderen elkaar buiten de "les" ontmoeten, praten ze ook meer
Vietnamees met elkaar dan ze daarvoor deden. Leuk vind ik ook dat de ouders
ook ieder een eigen invulling geven aan het onderdeel "spelen" van het
programma. Vooraf hadden we verwacht dat de kinderen alleen vrij zouden
spelen, maar de ouders herinneren zich nu ineens weer allerlei spelletjes
die ze vroeger speelden. En spelen die nu met de kinderen. Afgelopen keer
hebben ze bij voorbeeld een bootje leren vouwen.
We houden het programma voorlopig zoals het is, want dat voldoet nog
goed. Wel verwacht ik dat we op termijn meer kinderen moeten zoeken en
de groep dan moeten splitsen. De oudere kinderen komen dan beter tot hun
recht.
Marianne
Terug naar Ervaringen
This page created with Netscape Navigator Gold