STATIONSCHEF VAN EMMERIK

Louis van Emmerik groeide op in de sfeer van het grote "raderwerk" ofwel de spoorwegen. Hij veroverde op 4 maart 1889 een plaats als klerk bij de Hollandsche IJzeren Maatschappij (HIJSM) met als standplaats Den Helder.

Aalten - Scheveningen - Den Helder
Na het doorlopen van verschillende examens in het ambtenarenkorps bij de spoorwegen en reguliere overplaatsingen naar allerlei stations, werd Van Emmerik in 1911 benoemd tot stationchef 4de klasse in Aalten. Na vijf jaar aldaar werkzaam te zijn geweest volgde op 1 april 1916 zijn aanstelling in Scheveningen vanwaar hij in 1918 promoveerde naar Den Helder.

Rook in huis...
Zoals gebruikelijk woonde een stationschef boven het station. Het was niet altijd prettig, doordat het gezin erg veel last had van rook van de stoomlocomotieven in huis. Op de begane grond waren een bestelgoederenkantoor, restauratie en een flink uitgebouwde hal voor de loketten.

Kundig organisator...
Bij de latere reorganisatie van het spoorwegbedrijf toonde Van Emmerik zich een kundig organisator. Goede betrekkingen met de handel en nijverheid waren naar zijn visie van groot belang ter stimulering van het goederenvervoer dat vooral in de jaren van malaise aandacht verdiende.
Bij jubilea, rouw en andere belangrijke familiegebeurtenissen onder het personeel trad Van Emmerik op de voorgrond. Bij zijn afscheid in december 1932 boden de medewerkers hem een stoel aan uit blijk van de goede relatie.

Diverse besturen
Van Emmerik speelde ook een grote rol via diverse besturen waaronder de Sint Vincentiusvereniging die zich vooral de materiële noden van Roomskatholieke huishoudens aantrok. Bovendien kwamen meneer pastoor en de kapelaans graag bij hem op bezoek.

Vervroegd "rusten"...
Van Emmeriks vertrek uit Den Helder hing samen met privé-omstandigheden. Zijn meeste kinderen hadden elders een werkkring. Bovendien waren de financiële omstandigheden van dien aard dat Van Emmerik met zijn zestigste vervroegd kon gaan "rusten" zoals dat toen genoemd werd.
Het echtpaar verhuisde naar Voorburg naar een appartement aan de Laan van Nieuw Oost Indië. Daar moesten ze vertrekken in 1941, omdat alle daar wonende gepensioneerden plaats moesten maken voor Hagenaars uit Scheveningen, die uit hun huizen werden gezet vanwege het schootsveld. Hetzelfde is in Den Helder gebeurd met de Kanaalweg, Hoofdgracht en een gedeelte van de Weststraat. Het echtpaar verbleef vervolgens op verschillende plaatsen in Gelderland, daar het einde van de oorlog afwachtend.
Louis Josephus van Emmerik overleed op 83-jarige leeftijd in het St. Josefbejaardenhuis te Beverwijk waar hij zijn laatste jaren had doorgebracht.

Bron: Drs. M.A. Kolster, Son.
Uit: Helders Weekblad 8 december 1999. Auteur: Marinus Vermooten.