hans teeuwen

krampen in mijn nek

Je bent de krampen in mijn nek
de peuken op de grond,
een stoppelbaard van twaalf dagen
putlucht uit mijn mond,
de reden dat ik niemand,
ook mijn vrienden niet, vertrouw
want iedereen is hypocriet,
de halve wereld geilt op jou.

Kom niet meer in mijn leven,
blijf in godsnaam uit de buurt.
Het vat is tot de bodem leeg
het laatste restje was verzuurd.
Adieu merrie van de nacht,
vaarwel verdriet en pijn,
het was een zieke combinatie
het zal niet andres zijn

Het liefst zou ik je opensnijden,
maar ik ben te laf.
Ik wacht wel tot je dood ben
en dan pis ik op je graf
dan pis ik op je graf
dan pis ik op je graf