Korte persoonsbeschrijving

Mircea Eliade (1907-1986) werd op 9 maart 1907 in Boekarest geboren. Hij studeerde in 1928 af aan de Universiteit van Boekarest en behaalde een graad in de filosofie. Eliade vervolgde zijn studie in India, waar hij Sanskriet en Indiase filosofie studeerde. Tijdens zijn verblijf in India woonde hij ruim zes maanden in een Ashram. In 1931 keerde hij terug naar Roemenië waar hij in 1933 zijn doctoraal behaalde en publiceerde hij het  essay 'Yoga: Essays over de oorsprong van de Indiase Mystiek'. Van 1933 - 1939 was hij Professor Indiase Filosofie en Religie. Na de Tweede Wereldoorlog was Eliade gastdocent aan de Ecole des Hautes Etudes van de Sorbonne in Parijs. In 1956 volgde zijn benoeming tot Professor Religieuze Geschiedenis aan de Universiteit van Chicago. Zijn hele leven heeft in het teken gestaan van de interpretatie van traditionele religieuze culturen. Zijn belangrijkste werken zijn:'Kenmerken van vergelijkende religie' (1949); 'De mythe van de eeuwige terugkeer' (1949); 'Sjamanisme: Archaïsche technieken van extase' (1951).
Ook schreef Eliade een tweetal standaardwerken met als titels 'De geschiedenis van Religieuze Ideeën' (driedelig) en de 'Encyclopedie van de Religie' (zestiendelig).
Mircea Eliade geldt als een van de belangrijkste pioniers op het gebied van de systematische studie van de geschiedenis van wereldgodsdiensten.

© Ember Internetdiensten 2005