Algemeen

Voor het tot stand komen van een Roemeense eenheidsstaat zijn de binnenlandse omstandigheden aanvankelijk niet gunstig. Maar na de conferentie van Balta Liman garanderen Rusland en het Ottomaanse rijk de autonomie van Moldavië en Tara Romaneasca. Een handvol kiesgerechtigden krijgt het recht om de regerende prins te kiezen en de ambtstermijn wordt beperkt tot 7 jaar. Barbu Stirbei (1849 - 1856) wordt bestuurder van Tara Romeaneasca en Grigore Alexandru Ghica (1849 - 1856) gaat Moldavië regeren.
Aanvankelijk lijkt de buitenlandse politieke situatie gunstig voor de beide Roemeense staten maar de landen die de autonomie van Moldavië en Tara Romaneasca garanderen (Engeland, Frankrijk, Oostenrijk, Rusland, Pruisen, Sardinië en het Ottomaanse rijk) raken betrokken bij de Krimoorlog. De Franse Minister van Buitenlandse Zaken Walewski stelt voor om in te stemmen met de vereniging van de beide landen maar het Ottomaanse rijk, Oostenrijk en Engeland zijn daar tegen. Voorgesteld wordt om in beide landen verkiezingen te laten houden die uitsluitsel moeten bieden over een mogelijke vereniging van de beide landen. In Moldavië worden bij de verkiezingen door Ottomaans gezinden gefraudeerd waardoor de vereniging niet doorgaat. Tegenstander Engeland en voorstander van vereniging Frankrijk sluiten een compromis waardoor er nieuwe verkiezingen mogelijk zijn. Op 5 januari 1859 kiest Moldavië A.I. Cuza tot staatshoofd. Tara Romaneasca doet hetzelfde op 24 januari 1859. Hierdoor is de vereniging van de beide landen een feit. De officiële naam van de nieuwe eenheidsstaat wordt Roemenië.

© Ember Internetdiensten 2005