Het FSN (1989 - 1991)

Na de vlucht van Ceausescu komen een aantal communisten van het lagere echelon naar voren onder leiding van Ion Iliescu. Zij noemen zich het Front voor de Nationale Redding (FSN). Het FSN vult het ontstane machtsvacuüm op. Zij organiseren het proces tegen het echtpaar Ceausescu op 25 december 1989 en vormen een interim-bestuur. In mei 1990 organiseren zij parlementsverkiezingen. Het FSN krijgt 66 % van de uitgebracht stemmen. De overige stemmen gaan naar de traditionele partijen die zijn heropgericht. FSN leider Ion Iliescu wordt met 85 % van de stemmen tot interim-president gekozen. In 1991 valt het FSN uiteen in twee partijen. De PDSR geleid door president Ion Iliescu en de PD geleid door premier Petre Roman. Het FSN houdt hiermee op te bestaan. Op 21 november van dat jaar stemt de bevolking nog wel in met een nieuwe grondwet die door het FSN is opgesteld. Privatisering en decentralisering vormen de kernpunten van deze grondwet.

Verhouding met buurland Moldavië (1990 - heden)

De verhouding met buurland Moldavië, tot 1944 een deel van Roemenië, is vanaf de onafhankelijkheid van het land in 1990, als gevolg van het uiteenvallen van de Sovjet Unie, een moeizame. Tussen de bevolking langs beide oevers van de Prut bestaan eeuwenlange familiebanden. Een aantal Roemeense politici heeft zelfs hun roots in de Republiek Moldavië, en omgekeerd.
Tijdens het gewapende conflict met Transnistria, in 1992, kiest Roemenië de kant van Moldavië, zonder overigens actief betrokken te raken bij het conflict.
In Roemenië leeft enige tijd de hoop dat het land zich zal aansluiten bij Roemenië. Deze hoop verdwijnt langzaam maar zeker als blijkt dat de autoriteiten in Chisinau zich meer en meer gaan richten op de landen van de voormalige Sovjet Unie. In 1977 geeft Roemenië al haar historische aanspraken op Moldavië op. Het duurt tot april 2000 voordat beide landen een basisverdrag tekenen waarin de onderlinge verhoudingen worden geregeld.

Roemenië en de EU (1993 - heden)

In 1993 tekent Roemenië een associatieverdrag met de EU. In Roemenië groeit de wens om lid te worden van de EU. In 2000 begint het formele toetredingsproces. Zoals het er nu naar uitziet wordt Roemenië op 1 januari 2007 lid van de EU. Wel moet het land nog een groot aantal hervormingen doorvoeren.

Roemenië en de NAVO (1995 - heden)

In het midden van de negentiger jaren ontstaat in Roemenië de wens om lid te worden van de NAVO. Ex monarch Mihai, die in mei 1997 de Roemeense nationaliteit heeft teruggekregen, wordt gevraagd om als reizend ambassadeur de Roemeense zaak bij de NAVO landen te bepleiten. Roemeense troepen doen inmiddels mee aan een aantal militaire missies in o.a. Kosovo, Afghanistan en Irak. Op 21 november 2000 besluit de NAVO top in Praag dat Roemenië lid kan worden van het bond genootschap. In 2004 wordt het land ook daadwerkelijk lid.

Caritas piramidespel (1994)

In 1994 is Roemenië in de ban van het piramidespel Caritas. Handige lieden in Cluj Napoca hebben bedacht hoe vooral zij snel erg rijk kunnen worden. Gokkers die als eersten in het spel stappen verdienen inderdaad grote sommen geld. De hype neemt zo'n omvang aan dat de Roemeense spoorwegen CFR extra treinen naar Cluj Napoca laten rijden. Voor het kantoor van het goksyndicaat staan lange wachtrijen. Helaas voor hen spat de zeepbel al snel uiteen.

President Constantinescu (1996 - 2000)

De regeringsperiode van president Constantinescu (1996 - 2000) wordt gekenmerkt door grote politieke instabilitei. Premiers (1996 - 1998: Victor Ciorbea van de PNTCD, 1998 - 1999: Radu Vasile van de PNTCD en 1990 - 2000 Mugur Isarescu een technocraat die tijdelijk zijn functie als directuer van de Nationale Bank BNR opgeeft) en ministers vetrekken vaak nog sneller dan zij zijn benoemd. Corruptie viert hoogtij, de economische groei blijft achter  en de inflatie blijft te hoog. In juli 2000 kondigt president Constantinescu aan dat hij zich geen kandidaat zal stellen bij de presidentsverkiezingen van dat jaar. Voornaamste reden voor zijn weigering is de corruptie en de politieke chaos in het land.

Parlementsverkiezingen en presidentverkiezingen (2004)

Bij de parlementsverkiezingen van november 2004 dreigt er een machtsvacuüm te ontstaan. De twee grote politieke blokken PSD en de alliantie PNL-PD houden elkaar zo ongeveer in evenwicht. Beide partijen beginnen dan ook coalitiebesprekingen. Uiteindelijk slaagt de PNL-PD erin om een nieuwe regering te vormen. Calin Popescu - Tariceanu (PNL) wordt premier. De PD, UDMR, PC zijn de andere regeringspartijen. De vertegenwoordigers van minderheden in het parlement geven de regering gedoogsteun. DE PSD staat buitenspel maar levert wel de twee voorzitters van het Huis van Afgevaardigden en de Senaat. De presidentsverkiezingen, die gaan tussen Adrian Nastase (PSD) en Traian Basesc (PD) worden door deze laatste gewonnen.

Introductie nieuwe Leu (2005)

Doortal van economische maatregelen en buitenlandse investeringen daalt de inflatie en groeit de economie. De koers van de Leu, die vooral in de negentigerjaren aan hyperinflatie onderhevig was, stabiliseert zich na 2004. Het geld is echter in de loop der jaren zoveel minder waard geworden dat prijzen worden uitgedrukt in honderdduizenden en miljoenen. Omdat het zo niet langer kan worden vier nullen geschrapt. Op 1 juli 2995 is de nieuwe Leu een feit.

© Ember Internetdiensten 2005